ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پنجم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
استراتژى ناامن سازى و تغيير
٤ ص
(٤)
چشم در راه
٧ ص
(٥)
احياگرى زمان و زمين
٧ ص
(٦)
گزيده اى از اخبار جهان اسلام
٨ ص
(٧)
آموزش آموزه هاى مذهبى بودايى در تهران
٨ ص
(٨)
موساد و عربستان به دنبال امام زمان (عج)
٨ ص
(٩)
تقدير صالح از كمك هاى رياض
٨ ص
(١٠)
طرح جديد رژيم صهيونيستى براى نفوذ در ايران
٩ ص
(١١)
افزايش نوزادان ناقص الخلقه در فلوجه
٩ ص
(١٢)
جاسوسان بهائى فعال شده اند
٩ ص
(١٣)
آرمگدون بيوتكنولوژيك
١٠ ص
(١٤)
غول هاى مواد غذايى و نادانسته هاى ما
١٢ ص
(١٥)
بيلگيتس كيست؟
١٢ ص
(١٦)
انبار تخم و بذر روز قيامت
١٢ ص
(١٧)
نقش CGIAR در پروژه
١٣ ص
(١٨)
پديد آوردن نژاد برتر ژنتيكى
١٣ ص
(١٩)
ايران يك معجزه است
١٦ ص
(٢٠)
تبلور اسلام شيعى
٢١ ص
(٢١)
نقش ايران در نقشه ظهور
٢٢ ص
(٢٢)
خراسان، ديار زمينه سازان
٢٦ ص
(٢٣)
قيام خراسانى در آستانه ظهور
٢٨ ص
(٢٤)
جنگ اصطخر
٣٠ ص
(٢٥)
آغاز و انجام قيام مردم ايران
٣١ ص
(٢٦)
سلمان؛ صحابى پيامبر (ص)، ياور امام زمان (ع)
٣٢ ص
(٢٧)
1 در محضر نور
٣٢ ص
(٢٨)
2 آزادى روزبه
٣٢ ص
(٢٩)
3 سلمان پس از پيامبر (ص)
٣٣ ص
(٣٠)
طالقان، گنج هاى نهان
٣٥ ص
(٣١)
موقعيّت جغرافيايى طالقان
٣٥ ص
(٣٢)
وضع طالقان از گذشته تا امروز
٣٦ ص
(٣٣)
چگونگى ورود تشيّع و رسوخ آن در طالقان
٣٦ ص
(٣٤)
طالقان جايگاه فرهنگ شيعى
٣٧ ص
(٣٥)
فرق دو طالقان ايران و افغانستان
٣٨ ص
(٣٦)
طالقان در آخرالزّمان
٣٨ ص
(٣٧)
مردم طالقان در مسير ظهور
٣٩ ص
(٣٨)
پرسش شما، پاسخ موعود
٤٢ ص
(٣٩)
پرچم خراسانى
٤٣ ص
(٤٠)
شعيب بن صالح
٤٣ ص
(٤١)
شهر قم؛ مركز انقلاب
٤٤ ص
(٤٢)
تحليل روايات مربوط به قم
٤٥ ص
(٤٣)
گلستانه
٤٩ ص
(٤٤)
فصل غزلخوانى
٤٩ ص
(٤٥)
تبر گمشده
٥٠ ص
(٤٦)
توهُّم
٥٠ ص
(٤٧)
عشق بِوَرزيم و بگذريم
٥١ ص
(٤٨)
اى پاسخ گرامى امّن يجيب ها
٥١ ص
(٤٩)
دلم ديوانه كيست؟
٥١ ص
(٥٠)
امام رضا (ع)، قلب ايران
٥٢ ص
(٥١)
يك جرعه آفتاب
٥٣ ص
(٥٢)
در پرتو كلام نورانى حضرت جواد الائمه (ع)
٥٣ ص
(٥٣)
سومين حرم اهل بيت (ع)
٥٤ ص
(٥٤)
سوء تفاهم شيعيان درباره امامت حضرت احمد بعد از امام موسى كاظم (ع)
٥٥ ص
(٥٥)
معرفى كتاب
٥٥ ص
(٥٦)
امامت، شرط توحيد
٥٦ ص
(٥٧)
ايران اسلامى، كانون عنايت الهى
٥٨ ص
(٥٨)
تشرّفات در ايران
٦٠ ص
(٥٩)
حكايت مسجد امام حسن مجتبى (ع) در شهر مقدّس قم
٦٢ ص
(٦٠)
پيام ها و نكته ها
٦٥ ص
(٦١)
بزرگ ترين فتنه آخرالزّمان
٦٨ ص
(٦٢)
1 معنا و مفهوم دجّال
٦٨ ص
(٦٣)
2 دجّال در روايات
٦٩ ص
(٦٤)
3 برداشت رمزى و كنايى از دجّال
٧١ ص
(٦٥)
سيماى دجّال در ادب فارسى
٧٣ ص
(٦٦)
ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٧)
محورهاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٨)
تاكتيك ها و تكنيك هاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٩)
امواج ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٠)
موج دوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧١)
موج سوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٢)
اهداف پيدا و پنهان ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٣)
مأخذشناسى دجّال
٧٧ ص
(٧٤)
اشاره
٧٧ ص
(٧٥)
الف- كتب مستقل درباره دجّال
٧٧ ص
(٧٦)
ب- كتبى كه فصل يا صفحاتى از آنان به موضوع دجّال اختصاص يافته است
٧٧ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٣ - در پرتو كلام نورانى حضرت جواد الائمه (ع)

يك جرعه آفتاب‌

در پرتو كلام نورانى حضرت جواد الائمه (ع)

رقيه نديرى‌

«كفاك أدباً لنفسك إجتناب ما تكرهه لغيرك؛[١] براى ادب كردن نفس خود كافى است از آنچه براى غير خودت مكروه مى‌پندارى دورى كنى».

«المؤمن يحتاج إلى ثلاث خصالٍ؛ توفيقٍ من الله و واعظة من نفسه و قبولٍ ممّن ينصحه؛[٢]

مؤمن، به سه ويژگى نيازمند است: توفيق يافتن از حقّ تعالى و واعظى از نفس خود كه پيوسته او را نصحيت كند و نصيحت را بپذيرد».

«ألثّقة بالله تعالى ثمنٌ لكّ غالٍ و سلّمٌ إلى كلّ غال؛[٣]

اعتقاد به خداوند، بهاى هر چيز گران است و نردبانى است به سوى همه بلندى‌ها».

«موت الانسان بالذّنوب أكثر من موته بالأجل و حياته بالبرّ أكثر من حياته بالعمر؛[٤]

فرا رسيدن مرگ انسان‌ها به دليل گناه، از مرگ طبيعى و عادّى بيشتر است».

همچنين زندگى، پاداش نيكى و احسان، بيشتر از زندگى با عمر طبيعى است.

«من أتمّ ركوعه لم تدخله وحشة القبر؛[٥]

هر كس ركوع نمازش را به طور كامل و صحيح انجام دهد، وحشت قبر بر او وارد نخواهد شد».

«خفض الجناح زينه العلم و حسن الادب زينته العقل و بسط الوجه زينه العلم؛[٦]

فروتنى، زينت علم و دانش، ادب و اخلاق نيك، زينت عقل و خوش‌رويى با افراد، زينت حلم و بردبارى است».

«من لم يعرف الموارد اعيبه المصادر؛[٧]

كسى كه راه ورود به كارى را نشناسد، راه برون شدن از آن، درمانده‌اش مى‌كند».

«ايّاك و مصاحبه الشّرير، فانّه كالسّيف المسلول يحسن منظره و يقبح أثره؛[٨]

از همراهى و رفاقت با آدم شرور بپرهيز، زيرا او مانند شمشير برهنه است كه ظاهرش نيكو و اثرش زشت است».

«عن اسماعيل بن سهل قال: كتبت الى ابى جعفر الثّانى (ع) علّمنى شيئاً اذا قلته كنت معكم فى الدّنيا و الآخره فكتب بخطّه اعرفه: اكثر من تلاوه انّا انزلناه و رطّب شفتيك بلاستغفار؛[٩]

اسماعيل بن سهل مى‌گويد: به خدمت امام جواد نوشتم: «به من چيزى بياموز كه هرگاه آن را بگويم، در دنيا و آخرت با شما باشم. حضرت با خطّ شريف خود كه آن را مى‌شناختم نوشت: سوره مباركه‌ «إِنَّاأَنْزَلْناهُ» را بسيار تلاوت كن و دو لب خود را با گفتن استغفار تر كن (نيروى تازه بخش)».

تو را به پنج چيز سفارش مى‌كنم:

«اگر بر تو ستم شد، ستم مكن، اگر به تو خيانت كردند، خيانت مكن، اگر تو را تكذيب كردند، خشمگين مشو، اگر ستايشت كردند، شاد مشو و اگر نكوهشت كردند، بى‌تابى مكن».[١٠]

پى‌نوشت‌ها:


[١]. منتهى الامال، ج ٢، فصل چهارم، ص ٦٠٨.

[٢]. همان، ص ٦٠٠.

[٣]. همان، ص ٥٩٩.

[٤]. عبدالله صالحى، چهل داستان و چهل حديث از امام جواد (ع)، ص ١٢٩؛ به نقل از كتاب: كشف الغمّه، ج ٢، ص ٣٥٠.

[٥]. همان، ص ١٣١؛ به نقل از: كافى، ج ٣، ص ٣٢١، ح ٧.

[٦]. همان، ص ١٣٠؛ به نقل از: كشف الغمّه، ج ٢، ص ٣٢٧.

[٧]. بحارالانوار، ج ٦٨، ص ٣٤١.

[٨]. مسند الامام الجواد (ع)، ص ٢٤٣.

[٩]. جهاد با نفس، ح ٧٨٦.

[١٠]. بحارالانوار، ج ٧٥، ص ١٦٧.