ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - طالقان در آخرالزّمان
مىباشد. ايشان احاديثى را از امام صادق (ع) در مورد طالقان نقل كرده، از جمله حديث مفصلى كه «جوان حسنى از ديلم خروج مىكند و گنجهاى طالقان او را مدد مىكنند». ديلمان ييلاقى است مشتمل بر چند دهات و نزديك طالقان است. و ديگر حديث از حضرت مىفرمايد: «گويا جوانان اهل طالقان را به منزله خزينهها مىبينم كه حربهها به دست گرفته و به اسبهاى سفيد سوار شده و از بسيارى شوق به سوى جنگ و جهاد مانند گرگان صدا مىكنند. سردارشان مردى باشد از قبيله تيمى يا تميمى، كه او را شعيب بن صالح گويند، پس امام حسين (ع) در ميانشان روى مىآورد، در حالتى كه روى مباركش مانند دايره قمر مىباشد و پى قتل ظالمان مىافتد». مؤلف گويد: از اين حديث شريف ظاهر مىگردد كه اين مردان از اهل رجعتاند و الآن در طالقان قبرى است مشهور به قبر شعيب بن صالح و محل زيارت و احترام است، پس اينان غير آنند كه در حديث اوّل گذشت.
فضيل بن يسار از امام صادق (ع) نقل كرده است: «خزينهاى در طالقان است كه نه طلاست و نه نقره و بيرقى است، از روزى كه پرچمش پيچيده شده تا به حال گشوده نشده و پارهاى از مردان در آنجا هستند كه دلهاشان مانند پاره آهن است و در توحيد الهى هرگز ايشان را شك عارض نمىشود. ايشان از سنگ سختترند. اگر ايشان را به كوهها دچار كنند، هر آينه آنها را از جا بركنند و با بيرقهاى خود هيچ شهرى را قصد نمىكنند مگر آنكه او را خراب مىكنند و در روى اسبهاشان زينهاى طلا مىباشد و خودشان را براى بركت به زين اسب امام (ع) مىمالند و آن حضرت را به ميان مىگيرند و خودشان را براى او سپر مىكند و او را در جنگها محافظت مىنمايند و هر چه آن حضرت مىخواهد به انجام مىرسانند و در ميان ايشان مردمانى هستند كه شبها نمىخوابند»، تا آنكه فرمود: «خلايق را به شهادت كلمه طيبه دعوت مىنمايند و آرزو مىكنند كه در راه خدا كشته شوند، شعارشان يا لثارات الحسين (ع) است. وقتى كه آن لشكر رو به سمتى مىگذارد رعب و بيم ايشان تا يك ماه پيشاپيش به دلهاى خلايق مىنشيند».
و از آن جمله آيت الله شيخ مرتضى طالقانى است كه حضرت آيت الله مرعشى نجفى از ايشان اجازه اجتهاد گرفته بودند و مرحوم علامه جعفرى، از شاگردان ايشان بودند. همه عرفا و فقهاى شيعى ايشان را در قوّت نفس سر آمد اكثر عارفان زمان خود مىدانند و حتى اكثر عارفان در حال حاضر خود را با چند واسطه شاگرد ايشان مىدانند. بزرگان و اوتاد طالقانى ديگر ...
فرق دو طالقان ايران و افغانستان
از قرائن حالى كه بگذريم، از دلايل و قرائن مقاليه نمىتوان گذاشت، بلكه مىتوان در آن دقت كرد اينكه در انتهاى حديث «ويحاً للطالقان» از امام على (ع) سؤال مىشود: «اين الطّالقان؛ طالقان كجاست؟» حضرت فرمود: «نحو الديلم»؛ يعنى طالقانى كه نزديك ديلم و يا ديلمان است و حال اينكه نزديك طالقان افغانستان منطقه ديلم وجود ندارد و فقط در ايران كنار طالقان ايران منطقهاى به نام ديلم موجود است و .....
وقتى صحبت از ظهور حضرت مىشود فقط از جنبهها و ويژگىهاى جغرافيايى نيست بلكه مهم خصوصيات ياران آن حضرت از نظر دينى و اخلاقى است و جنبههاى جغرافيايى ثانى مىباشد.
بقاع متبركه زيادى در يك دره كوچك جمع شده است. طالقان در زمانهاى قديم گستردهتر از حال بوده است تا آنجا كه طالقان تا رى و قم هم ادامه داشته و بر بخش وسيعى از ايران اطلاق مىشده است. شايد به همين دليل باشد كه گروهى معتقدند منظور از اهل بيت (ع) از طالقان، در آن روزگار، سرزمين ايران بوده است. البته بايد دلايل اين قول به نحو دقيقترى بررسى شود.
وجود امامزادگان بسيار در اين منطقه دليل علوى بودن اين منطقه است و حتّى روستايى در منتهى اليه طالقان است. به نام يَرَكْ وجود دارد. دراين روستاى دور افتاده ٧٣ تن يا بيشتر امامزاده وجود دارد به طورى كه در هر كوچهاى قدم مىگذاريد چند بقعه امام زاده مىبينيد كه اينان از كشته شدگان و سادات و علويان در جنگ با كفّار بودهاند.
طالقان در آخرالزّمان
بعضى از رواياتى كه ناظر به نقش طالقان در موضوع