ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پنجم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
استراتژى ناامن سازى و تغيير
٤ ص
(٤)
چشم در راه
٧ ص
(٥)
احياگرى زمان و زمين
٧ ص
(٦)
گزيده اى از اخبار جهان اسلام
٨ ص
(٧)
آموزش آموزه هاى مذهبى بودايى در تهران
٨ ص
(٨)
موساد و عربستان به دنبال امام زمان (عج)
٨ ص
(٩)
تقدير صالح از كمك هاى رياض
٨ ص
(١٠)
طرح جديد رژيم صهيونيستى براى نفوذ در ايران
٩ ص
(١١)
افزايش نوزادان ناقص الخلقه در فلوجه
٩ ص
(١٢)
جاسوسان بهائى فعال شده اند
٩ ص
(١٣)
آرمگدون بيوتكنولوژيك
١٠ ص
(١٤)
غول هاى مواد غذايى و نادانسته هاى ما
١٢ ص
(١٥)
بيلگيتس كيست؟
١٢ ص
(١٦)
انبار تخم و بذر روز قيامت
١٢ ص
(١٧)
نقش CGIAR در پروژه
١٣ ص
(١٨)
پديد آوردن نژاد برتر ژنتيكى
١٣ ص
(١٩)
ايران يك معجزه است
١٦ ص
(٢٠)
تبلور اسلام شيعى
٢١ ص
(٢١)
نقش ايران در نقشه ظهور
٢٢ ص
(٢٢)
خراسان، ديار زمينه سازان
٢٦ ص
(٢٣)
قيام خراسانى در آستانه ظهور
٢٨ ص
(٢٤)
جنگ اصطخر
٣٠ ص
(٢٥)
آغاز و انجام قيام مردم ايران
٣١ ص
(٢٦)
سلمان؛ صحابى پيامبر (ص)، ياور امام زمان (ع)
٣٢ ص
(٢٧)
1 در محضر نور
٣٢ ص
(٢٨)
2 آزادى روزبه
٣٢ ص
(٢٩)
3 سلمان پس از پيامبر (ص)
٣٣ ص
(٣٠)
طالقان، گنج هاى نهان
٣٥ ص
(٣١)
موقعيّت جغرافيايى طالقان
٣٥ ص
(٣٢)
وضع طالقان از گذشته تا امروز
٣٦ ص
(٣٣)
چگونگى ورود تشيّع و رسوخ آن در طالقان
٣٦ ص
(٣٤)
طالقان جايگاه فرهنگ شيعى
٣٧ ص
(٣٥)
فرق دو طالقان ايران و افغانستان
٣٨ ص
(٣٦)
طالقان در آخرالزّمان
٣٨ ص
(٣٧)
مردم طالقان در مسير ظهور
٣٩ ص
(٣٨)
پرسش شما، پاسخ موعود
٤٢ ص
(٣٩)
پرچم خراسانى
٤٣ ص
(٤٠)
شعيب بن صالح
٤٣ ص
(٤١)
شهر قم؛ مركز انقلاب
٤٤ ص
(٤٢)
تحليل روايات مربوط به قم
٤٥ ص
(٤٣)
گلستانه
٤٩ ص
(٤٤)
فصل غزلخوانى
٤٩ ص
(٤٥)
تبر گمشده
٥٠ ص
(٤٦)
توهُّم
٥٠ ص
(٤٧)
عشق بِوَرزيم و بگذريم
٥١ ص
(٤٨)
اى پاسخ گرامى امّن يجيب ها
٥١ ص
(٤٩)
دلم ديوانه كيست؟
٥١ ص
(٥٠)
امام رضا (ع)، قلب ايران
٥٢ ص
(٥١)
يك جرعه آفتاب
٥٣ ص
(٥٢)
در پرتو كلام نورانى حضرت جواد الائمه (ع)
٥٣ ص
(٥٣)
سومين حرم اهل بيت (ع)
٥٤ ص
(٥٤)
سوء تفاهم شيعيان درباره امامت حضرت احمد بعد از امام موسى كاظم (ع)
٥٥ ص
(٥٥)
معرفى كتاب
٥٥ ص
(٥٦)
امامت، شرط توحيد
٥٦ ص
(٥٧)
ايران اسلامى، كانون عنايت الهى
٥٨ ص
(٥٨)
تشرّفات در ايران
٦٠ ص
(٥٩)
حكايت مسجد امام حسن مجتبى (ع) در شهر مقدّس قم
٦٢ ص
(٦٠)
پيام ها و نكته ها
٦٥ ص
(٦١)
بزرگ ترين فتنه آخرالزّمان
٦٨ ص
(٦٢)
1 معنا و مفهوم دجّال
٦٨ ص
(٦٣)
2 دجّال در روايات
٦٩ ص
(٦٤)
3 برداشت رمزى و كنايى از دجّال
٧١ ص
(٦٥)
سيماى دجّال در ادب فارسى
٧٣ ص
(٦٦)
ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٧)
محورهاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٨)
تاكتيك ها و تكنيك هاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٩)
امواج ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٠)
موج دوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧١)
موج سوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٢)
اهداف پيدا و پنهان ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٣)
مأخذشناسى دجّال
٧٧ ص
(٧٤)
اشاره
٧٧ ص
(٧٥)
الف- كتب مستقل درباره دجّال
٧٧ ص
(٧٦)
ب- كتبى كه فصل يا صفحاتى از آنان به موضوع دجّال اختصاص يافته است
٧٧ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - موقعيّت جغرافيايى طالقان

طالقان، گنج‌هاى نهان‌

بهروز محمّدبيگى‌

موقعيّت جغرافيايى طالقان‌

طالقان يكى از بخش‌هاى شهرستان ساوجبلاغ از توابع استان تهران مى‌باشد كه از شمال به رامسر و تنكابن، از شرق به شهرستان كرج، از جنوب به هشتگرد و از غرب و جنوب غربى به قزوين محدود مى‌شود.

مهم‌ترين رودخانه طالقان، «طالقان رود» است كه از حاشيه جنوبى شهر مى‌گذرد و به شاهرود مى‌ريزد. مهم‌ترين كوه‌هاى آن عبارتند از: پيناش (٣٢٠٠ متر ارتفاع) كه در ٥/ ٢ كيلومترى جنوب شرقى، زردگل چاى (٢٨٠٠ متر ارتفاع) كه در ٤ كيلومترى جنوب، قلاچكى و برزولك كه جزء رشته كوه البرز مى‌باشند و ارچنگ كه (٣٨٠٠ متر ارتفاع) در ٥ كيلومترى جنوب غربى مركز بخش واقع‌اند. كانى‌هاى اين منطقه عبارتند از: دو معدن مس به نام زرين مس در روستاى نساء، معدن سنگى چينى گته ده در جنوب روستاى گته ده (غير فعال)، معدن سرب خورانك در جنوب روستاى خورانك (غير فعال) و معدن گچ جبال در روستاى لمبران با ميزان استخراج روزانه ٣٠٠ تن. آب و هواى طالقان به طور كلى سرد و نيمه خشك مى‌باشد. و حداكثر گرماى هوا به طور متوسط در تابستان ٣٦ درجه و حداقل سرماى هوا در زمستان ٢٠ درجه زير صفر است.[١]

در كتاب «سرزمين و مردم گيل و ديلم» نوشته آقاى ميرابوالقاسمى راجع به موقعيّت جغرافيايى طالقان چنين آمده است: «طالقان قزوين، يا ديلم كه اينك آنرا بايد طالقان كرج ناميد، دره باريكى است كه آبادى‌هاى آن در طرفين رودخانه شاهرود قرار دارد و «شهرك» مركز اين دهستان مى‌باشد. حدّ شرقى آن كوه عسلك و گردنه‌هاى انگران و كلانك و حدّ شمالى آن كوه‌هاى عقيق و صاد و حدّ جنوبى آن كوه كاهار و گردنه مامشكه در (مامشتر) و كوه ارژنگ است».[٢]

بنا به نقل عبّاسى، طالقان سرزمين مستطيلى شكلى است به عرض ٥٠ كيلومتر مربع و به طول ١٢٠ كيلومتر كه مجموع مساحت آن در حدود ٦٠٠٠ كيلومتر مربع است. مسافت طالقان تا قزوين ٦ فرسخ، تا رودبار الموت‌[٣] فرسخ، تا ساوجبلاغ ٣ فرسخ، تا كلاردشت ٣ فرسخ و تا تنكابن ٦ فرسخ مى‌باشد. ٣ امّا ملك‌زاده مى‌نويسد: «مساحت طالقان در حدود ٨٠٠ كيلومتر مربع است و طول آن ٤٠ كيلومتر و عرض آن ٢٠ كيلومتر است. مسافت تهران تا طالقان (شهرك) ١٤٤ كيلومتر است».[٤]

يكى از آثار باستانى منحصر به فرد كه در طالقان وجود دارد، قلعه‌هاى زيادى است كه اكنون فقط آثارى از آنها