ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پنجم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
استراتژى ناامن سازى و تغيير
٤ ص
(٤)
چشم در راه
٧ ص
(٥)
احياگرى زمان و زمين
٧ ص
(٦)
گزيده اى از اخبار جهان اسلام
٨ ص
(٧)
آموزش آموزه هاى مذهبى بودايى در تهران
٨ ص
(٨)
موساد و عربستان به دنبال امام زمان (عج)
٨ ص
(٩)
تقدير صالح از كمك هاى رياض
٨ ص
(١٠)
طرح جديد رژيم صهيونيستى براى نفوذ در ايران
٩ ص
(١١)
افزايش نوزادان ناقص الخلقه در فلوجه
٩ ص
(١٢)
جاسوسان بهائى فعال شده اند
٩ ص
(١٣)
آرمگدون بيوتكنولوژيك
١٠ ص
(١٤)
غول هاى مواد غذايى و نادانسته هاى ما
١٢ ص
(١٥)
بيلگيتس كيست؟
١٢ ص
(١٦)
انبار تخم و بذر روز قيامت
١٢ ص
(١٧)
نقش CGIAR در پروژه
١٣ ص
(١٨)
پديد آوردن نژاد برتر ژنتيكى
١٣ ص
(١٩)
ايران يك معجزه است
١٦ ص
(٢٠)
تبلور اسلام شيعى
٢١ ص
(٢١)
نقش ايران در نقشه ظهور
٢٢ ص
(٢٢)
خراسان، ديار زمينه سازان
٢٦ ص
(٢٣)
قيام خراسانى در آستانه ظهور
٢٨ ص
(٢٤)
جنگ اصطخر
٣٠ ص
(٢٥)
آغاز و انجام قيام مردم ايران
٣١ ص
(٢٦)
سلمان؛ صحابى پيامبر (ص)، ياور امام زمان (ع)
٣٢ ص
(٢٧)
1 در محضر نور
٣٢ ص
(٢٨)
2 آزادى روزبه
٣٢ ص
(٢٩)
3 سلمان پس از پيامبر (ص)
٣٣ ص
(٣٠)
طالقان، گنج هاى نهان
٣٥ ص
(٣١)
موقعيّت جغرافيايى طالقان
٣٥ ص
(٣٢)
وضع طالقان از گذشته تا امروز
٣٦ ص
(٣٣)
چگونگى ورود تشيّع و رسوخ آن در طالقان
٣٦ ص
(٣٤)
طالقان جايگاه فرهنگ شيعى
٣٧ ص
(٣٥)
فرق دو طالقان ايران و افغانستان
٣٨ ص
(٣٦)
طالقان در آخرالزّمان
٣٨ ص
(٣٧)
مردم طالقان در مسير ظهور
٣٩ ص
(٣٨)
پرسش شما، پاسخ موعود
٤٢ ص
(٣٩)
پرچم خراسانى
٤٣ ص
(٤٠)
شعيب بن صالح
٤٣ ص
(٤١)
شهر قم؛ مركز انقلاب
٤٤ ص
(٤٢)
تحليل روايات مربوط به قم
٤٥ ص
(٤٣)
گلستانه
٤٩ ص
(٤٤)
فصل غزلخوانى
٤٩ ص
(٤٥)
تبر گمشده
٥٠ ص
(٤٦)
توهُّم
٥٠ ص
(٤٧)
عشق بِوَرزيم و بگذريم
٥١ ص
(٤٨)
اى پاسخ گرامى امّن يجيب ها
٥١ ص
(٤٩)
دلم ديوانه كيست؟
٥١ ص
(٥٠)
امام رضا (ع)، قلب ايران
٥٢ ص
(٥١)
يك جرعه آفتاب
٥٣ ص
(٥٢)
در پرتو كلام نورانى حضرت جواد الائمه (ع)
٥٣ ص
(٥٣)
سومين حرم اهل بيت (ع)
٥٤ ص
(٥٤)
سوء تفاهم شيعيان درباره امامت حضرت احمد بعد از امام موسى كاظم (ع)
٥٥ ص
(٥٥)
معرفى كتاب
٥٥ ص
(٥٦)
امامت، شرط توحيد
٥٦ ص
(٥٧)
ايران اسلامى، كانون عنايت الهى
٥٨ ص
(٥٨)
تشرّفات در ايران
٦٠ ص
(٥٩)
حكايت مسجد امام حسن مجتبى (ع) در شهر مقدّس قم
٦٢ ص
(٦٠)
پيام ها و نكته ها
٦٥ ص
(٦١)
بزرگ ترين فتنه آخرالزّمان
٦٨ ص
(٦٢)
1 معنا و مفهوم دجّال
٦٨ ص
(٦٣)
2 دجّال در روايات
٦٩ ص
(٦٤)
3 برداشت رمزى و كنايى از دجّال
٧١ ص
(٦٥)
سيماى دجّال در ادب فارسى
٧٣ ص
(٦٦)
ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٧)
محورهاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٨)
تاكتيك ها و تكنيك هاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٩)
امواج ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٠)
موج دوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧١)
موج سوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٢)
اهداف پيدا و پنهان ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٣)
مأخذشناسى دجّال
٧٧ ص
(٧٤)
اشاره
٧٧ ص
(٧٥)
الف- كتب مستقل درباره دجّال
٧٧ ص
(٧٦)
ب- كتبى كه فصل يا صفحاتى از آنان به موضوع دجّال اختصاص يافته است
٧٧ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٦ - تحليل روايات مربوط به قم

و بماند و در برابر خطرات، كودتاها، مشكلات جنگ و درگيرى‌هاى احزاب داخلى مقاومت كند و تداوم يابد.

٤. آنگاه امام صادق (ع) به حقيقت ديگرى اشاره مى‌فرمايد كه: «تحوّلات و حوادث قم و پيروزى و گسترش اسلام، در نزديكى و هنگامه ظهور امام زمان (ع) صورت مى‌پذيرد». بدين ترتيب پاسخ بسيارى از سؤالات در رابطه با قيام‌هايى كه به شكست مى‌انجامند، روشن مى‌گردد و روايات معارض، تحليل و بررسى مى‌شوند زيرا دسته‌اى از روايات مى‌گويند، قبل از قيام امام عصر (ع) هر قيام و انقلابى شكست مى‌خورد و خروج و قيام شيعيان ما سبب حزن و اندوه ما مى‌گردد، امّا جز انقلاب اسلامى ايران كه از قم آغاز مى‌شود.

امّا دسته ديگر، مانند روايت شماره يكم مى‌گويد: قيام و پيروزى ايرانيان نزديك ظهور قائم ما صورت مى‌گيرد و شكست نمى‌خورد و تداوم مى‌يابد و تا آنكه: «فيوطّئون للمهدى سلطانه؛ زمينه‌ساز حكومت امام مهدى (ع) مى‌شوند». «ثمّ يظهر القائم؛ سپس امام زمان (ع) قيام مى‌كند».

اين دو دسته از روايات تعارضى ندارند، زيرا:

روايات دسته اوّل عام و كلّى است، اعلان مى‌دارند كه قبل از قيام امام زمان (ع)، حركت‌ها، نهضت‌ها و قيام‌هايى به وجود مى‌آيند و شكست مى‌خورند، كه بيان واقعيّت و مربوط به علم غيب امامان معصوم (ع) است. امّا روايات دسته دوم خاص است و مى‌گويد: «... الّا يك قيام كه از قم آغاز مى‌شود و به طرف قدس مى‌رود»: «ثمّ يتوجّهون الى فلسطين». كه نشانه‌هاى آن قيام پيروزهمه، در انقلاب اسلامى ما جمع است.

٥. نكته مهمّ ديگرى كه در اين روايات قابل توجّه است، «تداوم و صدور انقلاب پيروز» مى‌باشد كه لازمه صدور انقلاب، ويژگى‌هايى است كه رهبر كبير انقلاب اسلامى، امام خمينى (ره) مطرح فرمود. [بنابراين انقلاب زمينه‌ساز ظهور]، بايد برقرار و پايدار باشد و در برابر ضربه‌ها و هجوم‌ها شكست نخورد تا صادر شود. [در اين مصداق‌] پيداست كه صدور انقلاب اسلامى با همه وسايل ارتباط جمعى مطرح مى‌گردد كه فرمودند، همه مردم، اسلام و دين خدا را مى‌شناسند؛ حتّى زنان و عروسان در حجله‌ها و خانه‌ها.

٦. امام صادق (ع) قم را پايگاه اصلى صدور علوم اسلامى به همه جهان معرفى مى‌فرمايد كه مسئله بسيار مهمّى را در رابطه با آينده به ما مى‌فهماند مانند:

الف- قيام قم، پيروز است (قيامى كه در هنگامه ظهور امام زمان (ع) است).

ب- مركزيّت علوم اسلامى و جايگاه اصلى علم و دين، قم خواهد بود.

ج- قم در برابر تمام و توطئه‌ها و خطرات [آخرالزّمان‌]، محفوظ خواهد ماند.

همچنين پس از مطرح كردن نام قم و انتشار علوم اسلامى از قم به دنيا، واژه‌هاى «فى‌الأرض»، «على الخلق»، «حتّى لايبقى فى الأرض مستضعف» و «سائر البلاد» و «حتّى لايبقى احدٌ على الأرض» را آورده‌اند كه بشارت دهنده تداوم انقلاب و اتّصال آن به انقلاب جهانى حضرت بقيةالله الاعظم مى‌باشد.

٧. در اين روايت در رابطه با ظهور امام زمان (ع) نيز بحث شد، يعنى پس از مطرح كردن انقلاب اسلامى پيروز قم و انتشار علم و دين به همه عالم، بشارت دادند كه امام زمان (ع) ظهور مى‌كند. كه اين بشارت را امام خمينى (ره) پس از پيروزى انقلاب در مراحل مختلفى بيان فرمودند: از جمله در پيام مهمّ امام به حجّاج بيت‌الله الحرام آمده بود كه: «اين قرن، قرن پيروزى مستضعفين بر مستكبرين است» و در ملاقات ديگرى فرمود: «اين انقلاب امانتى است كه بايد به دست صاحب اصلى‌اش حضرت امام زمان (ع) برسد».

٨. مطلب مهمّ ديگر، استدلال امام صادق (ع) مى‌باشد كه فرمود: «و لو لا ذلك لساخت الأرض بأهلها» زيرا نسبت به آينده انسان و زمين نظريّات گوناگونى مطرح مى‌شود و تحت عنوان «آينده‌گرايى»، طرفداران تفكّر مادّى در برابر الهيّون به باورهاى مادّى دل بسته‌اند و با گسترش سلطه و نفوذ استعمارى استعمارگران و دست‌يابى به اسلحه‌هاى مدرن اتمى و شيميايى و ظهور اختراعات و اكتشافات حيرت‌آور كه در قعر درياها و در اوج آسمان‌ها همه جا حضور دارند، باورشان شده است كه:

الف- آينده انسان و زمين در چنگ ابرقدرت‌هاست.

ب- حاكمان زمين و وارثان مطلق العنان انسان و زمين، قدرت‌هاى استعمارى مى‌باشند.

ج- هرگاه كه اراده كنند مى‌توانند انسان و زمين را نابود كنند.

از جمله، كِنِدى از رؤساى جمهور ايالات متحده مى‌گفت: «ما آمريكايى‌ها قادريم ٧ بار زمين را نابود سازيم و شوروى‌ها مى‌توانند ٨ بار چنين كنند و ما و شوروى‌ها مى‌توانيم ١٥ بار زمين را نابود كنيم».[١] راسل، بدبينانه به آينده نظر مى‌دوزد و كتابى مى‌نويسد به نام‌