ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پنجم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
استراتژى ناامن سازى و تغيير
٤ ص
(٤)
چشم در راه
٧ ص
(٥)
احياگرى زمان و زمين
٧ ص
(٦)
گزيده اى از اخبار جهان اسلام
٨ ص
(٧)
آموزش آموزه هاى مذهبى بودايى در تهران
٨ ص
(٨)
موساد و عربستان به دنبال امام زمان (عج)
٨ ص
(٩)
تقدير صالح از كمك هاى رياض
٨ ص
(١٠)
طرح جديد رژيم صهيونيستى براى نفوذ در ايران
٩ ص
(١١)
افزايش نوزادان ناقص الخلقه در فلوجه
٩ ص
(١٢)
جاسوسان بهائى فعال شده اند
٩ ص
(١٣)
آرمگدون بيوتكنولوژيك
١٠ ص
(١٤)
غول هاى مواد غذايى و نادانسته هاى ما
١٢ ص
(١٥)
بيلگيتس كيست؟
١٢ ص
(١٦)
انبار تخم و بذر روز قيامت
١٢ ص
(١٧)
نقش CGIAR در پروژه
١٣ ص
(١٨)
پديد آوردن نژاد برتر ژنتيكى
١٣ ص
(١٩)
ايران يك معجزه است
١٦ ص
(٢٠)
تبلور اسلام شيعى
٢١ ص
(٢١)
نقش ايران در نقشه ظهور
٢٢ ص
(٢٢)
خراسان، ديار زمينه سازان
٢٦ ص
(٢٣)
قيام خراسانى در آستانه ظهور
٢٨ ص
(٢٤)
جنگ اصطخر
٣٠ ص
(٢٥)
آغاز و انجام قيام مردم ايران
٣١ ص
(٢٦)
سلمان؛ صحابى پيامبر (ص)، ياور امام زمان (ع)
٣٢ ص
(٢٧)
1 در محضر نور
٣٢ ص
(٢٨)
2 آزادى روزبه
٣٢ ص
(٢٩)
3 سلمان پس از پيامبر (ص)
٣٣ ص
(٣٠)
طالقان، گنج هاى نهان
٣٥ ص
(٣١)
موقعيّت جغرافيايى طالقان
٣٥ ص
(٣٢)
وضع طالقان از گذشته تا امروز
٣٦ ص
(٣٣)
چگونگى ورود تشيّع و رسوخ آن در طالقان
٣٦ ص
(٣٤)
طالقان جايگاه فرهنگ شيعى
٣٧ ص
(٣٥)
فرق دو طالقان ايران و افغانستان
٣٨ ص
(٣٦)
طالقان در آخرالزّمان
٣٨ ص
(٣٧)
مردم طالقان در مسير ظهور
٣٩ ص
(٣٨)
پرسش شما، پاسخ موعود
٤٢ ص
(٣٩)
پرچم خراسانى
٤٣ ص
(٤٠)
شعيب بن صالح
٤٣ ص
(٤١)
شهر قم؛ مركز انقلاب
٤٤ ص
(٤٢)
تحليل روايات مربوط به قم
٤٥ ص
(٤٣)
گلستانه
٤٩ ص
(٤٤)
فصل غزلخوانى
٤٩ ص
(٤٥)
تبر گمشده
٥٠ ص
(٤٦)
توهُّم
٥٠ ص
(٤٧)
عشق بِوَرزيم و بگذريم
٥١ ص
(٤٨)
اى پاسخ گرامى امّن يجيب ها
٥١ ص
(٤٩)
دلم ديوانه كيست؟
٥١ ص
(٥٠)
امام رضا (ع)، قلب ايران
٥٢ ص
(٥١)
يك جرعه آفتاب
٥٣ ص
(٥٢)
در پرتو كلام نورانى حضرت جواد الائمه (ع)
٥٣ ص
(٥٣)
سومين حرم اهل بيت (ع)
٥٤ ص
(٥٤)
سوء تفاهم شيعيان درباره امامت حضرت احمد بعد از امام موسى كاظم (ع)
٥٥ ص
(٥٥)
معرفى كتاب
٥٥ ص
(٥٦)
امامت، شرط توحيد
٥٦ ص
(٥٧)
ايران اسلامى، كانون عنايت الهى
٥٨ ص
(٥٨)
تشرّفات در ايران
٦٠ ص
(٥٩)
حكايت مسجد امام حسن مجتبى (ع) در شهر مقدّس قم
٦٢ ص
(٦٠)
پيام ها و نكته ها
٦٥ ص
(٦١)
بزرگ ترين فتنه آخرالزّمان
٦٨ ص
(٦٢)
1 معنا و مفهوم دجّال
٦٨ ص
(٦٣)
2 دجّال در روايات
٦٩ ص
(٦٤)
3 برداشت رمزى و كنايى از دجّال
٧١ ص
(٦٥)
سيماى دجّال در ادب فارسى
٧٣ ص
(٦٦)
ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٧)
محورهاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٨)
تاكتيك ها و تكنيك هاى ايران هراسى
٧٤ ص
(٦٩)
امواج ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٠)
موج دوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧١)
موج سوم ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٢)
اهداف پيدا و پنهان ايران هراسى
٧٥ ص
(٧٣)
مأخذشناسى دجّال
٧٧ ص
(٧٤)
اشاره
٧٧ ص
(٧٥)
الف- كتب مستقل درباره دجّال
٧٧ ص
(٧٦)
ب- كتبى كه فصل يا صفحاتى از آنان به موضوع دجّال اختصاص يافته است
٧٧ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - شهر قم؛ مركز انقلاب

شهر قم؛ مركز انقلاب‌

محمّد دشتى (ره)

اشاره:

در ميان روايات رسيده از پيامبر و امامان معصوم (ع)، بخش قابل توجّهى به پيش‌گويى وقايع آينده اختصاص دارد. در ميان روايات آينده شناسانه، تأكيد خاصّى بر ويژگى‌هاى آخرالزّمان و عصر منتهى به ظهور حجّت خدا، امام زمان (ع) مشاهده مى‌شود. در مقاله حاضر كه از نگاشته‌هاى استاد فقيد مرحوم محمّد دشتى است، به نقش قم در روايات آخرالزّمان پرداخته شده است.

در تداوم بينش آينده‌گرايى معصومان (ع) سخن از شهر قم به ميان مى‌آيد و نقش آن در زمينه‌سازى انقلاب جهانى حضرت مهدى (ع) مورد ارزيابى قرار مى‌گيرد.

امام صادق (ع) مى‌فرمايد: «به زودى كوفه از مؤمنان خالى مى‌شود و علم از آن مى‌گريزد و پنهان مى‌شود، آن‌گونه كه مار در سوراخش پنهان مى‌گردد، سپس علم در شهرى به نام «قم» ظاهر مى‌گردد و شهر قم كانون علم و فضل شده، چنان دنيا را به حقايق آشنا مى‌سازد كه در روى زمين، مستضعفى در دين باقى نماند؛ حتّى زن‌ها در حجله‌ها. چنين زمانى نزديك ظهور قائم آل محمّد (ص) است، سپس خداوند قم و اهل او را قائم مقام حجّت خدا قرار مى‌دهد، كه اگر چنين نشود، زمين بر اهل خودش خراب مى‌گردد و حجّتى باقى نمى‌ماند. آنگاه علم (علوم اسلامى) از قم به تمام دنيا مى‌رسد و مشرق و مغرب عالم را فرامى‌گيرد، پس حجّت خدا بر خلق تمام مى‌گردد، زيرا در تمام روى كره زمين كسى باقى نمى‌ماند كه دين و علم به او ابلاغ نشده باشد و آنگاه امام زمان (ع) ظاهر مى‌شود».[١] آن حضرت در سخن ديگرى فرمودند: «خداوند قم و اهلش را در دست مستكبران ضعيف و ناتوان نمى‌گذارد، بلكه آنها را موفّق و پيروز مى‌كند، ... مصيبت و بلاها از قم و اهل آن دفع مى‌گردد و به زودى زمانى فرا رسد كه قم و اهل آن حجّت بر همه مردم دنيا شوند و اين در زمان غيبت قائم ما و نزديك ظهور اوست، كه اگر چنين نشود، زمين بر اهلش خراب مى‌گردد. فرشتگان خدا همواره بلاها و خطرات را از قم و اهل آن برطرف مى‌سازند و هيچ ستمگرى، قصد نابودى قم را نمى‌كند، مگر آنكه خدا نابودش مى‌سازد و او را به مشكلات و مصيبت‌ها و درگيرى‌هاى خصمانه با دشمنانش، مشغول مى‌سازد و خداوند ياد قم و مردمش را از خاطره آنان مى‌زدايد چنان‌كه آنان خدا را از ياد برده‌اند».[٢]

امام على (ع) فرمودند: «سلام خدا بر مردم قم و رحمت‌