براى اينكه معلوم شود هدف روايات از مشرق، ايران اسلامى است، چند نمونه از احاديثى را كه در رابطه با حركت پرچم‌هاى سياه از خراسان روايت شده و حدود جغرافيايى منطقه قيام زمينه‌سازان را به نحو شايسته‌اى از ميان كليه مناطق شرقى جهان مشخّص ساخته است، در اينجا نقل مى‌كنيم:

١. سيّد بن طاووس (ره) در كتاب «الملاحم و الفتن» در مورد خروج پرچم‌هاى سياه از خراسان، حديثى را از رسول خدا (ص) بدين صورت آورده است: ثوبان روايات كرده است كه پيغمبر اكرم (ص) فرمود: «هرگاه ديديد كه پرچم‌هاى سياه از طرف خراسان (يعنى: از ايران براى نبرد) خارج شد، پس شما به سوى آنها بشتابيد اگرچه با دست و زانو (مانند كودكان خردسال) بر روى برف راه برويد زيرا خليفه خدا، مهدى (ع) در ميان آنها يا با آنهاست».[١]

يوسف بن يحياى شافعى، صاحب كتاب «عقدالدرر» پس از آنكه اين حديث را از رسول گرامى اسلام نقل و مدارك و مآخذ آن را ذكر كرده است، درباره معناى اين جمله، از حديث پيغمبر اكرم (ص) كه فرموده است: «زيرا خليفه خدا، مهدى (ع) در ميان آنهاست»؛ مى‌نويسد: «ممكن است معناى آن جمله اين باشد كه صاحبان آن پرچم‌ها قدرت و سلطه‌اى به دست مى‌آورند و زمينه حكومت و سلطنت حضرت مهدى (ع) را فراهم مى‌آورند».

٢. جلال الدين سيوطى، در كتاب «الحاوى للفتاوى» در مورد خروج پرچم‌هايى سياه از خراسان و اهداف صاحبان پرچم‌ها در روايتى از ابوهريره از رسول خدا (ص) چنين آورده است: «پيغمبر اكرم (ص) فرمود: پرچم‌هاى سياهى از خراسان (براى نبرد) بيرون مى‌آيد كه هيچ چيز نمى‌تواند جلو آنها را بگيرد تا اينكه در بيت المقدّس نصب مى‌شود».[٢]

آنگاه سيوطى درباره اين پرچم‌ها چنين مى‌نويسد: «ابن كثير درباره اين پرچم‌ها گفته است كه اين پرچم‌ها نه آن پرچم‌هاى سياهى است كه ابومسلم خراسانى با آنها آمد و دولت بنى‌اميه را سرنگون ساخت بلكه اين پرچم‌ها، پرچم‌هاى سياه ديگرى است كه براى يارى دادن و ملحق شدن به مهدى (ع) مى‌آيند و قيامشان به قيام حضرت مهدى (ع) متّصل است».

٣. در «غيبت» نعمانى درباره خروج پرچم‌هاى سياه از خراسان، حديثى از اميرالمؤمنين (ع) بدين صورت نقل شده است: «امام باقر (ع) فرمودند كه، از اميرالمؤمنين (ع) درباره اين آيه شريفه: «فَاخْتَلَفَالْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ»[٣] سؤال شد، حضرت فرمودند: با ديدن سه علامت منتظر فرج باشيد. عرض شد: يا اميرالمؤمنين (ع) آن سه علامت چيست؟ فرمود: يكى اختلافى است كه در ميان شاميان، يعنى اهل شام، پيدا مى‌شود، و ديگرى آمدن پرچم‌هاى سياه از خراسان است، و سومى وحشتى است كه در ماه مبارك رمضان پديدار مى‌گردد.

عرض شد: يا اميرالمؤمنين، وحشت در ماه رمضان چيست؟ فرمود: مگر نشنيده ايد گفتار خداى تعالى را كه در قرآن كريم مى‌فرمايد «إِنْنَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ‌؛[٤] اگر بخواهيم نشانه‌اى از آسمان براى آنها مى‌فرستيم كه گردن‌هايشان در برابر آن كج شود و خاضع گردند». نشانه آن صدايى است كه از آسمان شنيده مى‌شود به طورى كه دختران پشت پرده را از خانه بيرون مى‌كشد، خفتگان را بيدار مى‌كند و اشخاص بيدار را هراسناك مى‌گرداند».[٥]

٤. متّقى هندى در كتاب «كنزالعمّال» درباره موضوع‌