قرآن على - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٦٣
سجده مىكنيم و به سوى تو شتافته و شتاب مىكنيم و به رحمت تو اميدواريم و از عذابت بيمناكيم و از عذاب بسيار سختت مىترسيم ، همانا عذاب تو نصيب كافران است »
بيهقى در ادامه مىگويد : « اين روايت مرسل است اما عمر اين خبر را صحيح و موصول ، روايت كرده است . » ديگر علماى اهل سنت نيز ، آن دو سوره را دهها بار به نقل از عمر ، روايت كرده اند .
ج - احاديثى در شأن نزول آيهى لَيْسَ لَكَ مِنَ الأمر شَئٌْ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ ( آل عمران : ١٢٨ ) جعل كردند . تا آن را توبيخى براى پيامبر ( ٦ ) قلمداد كنند ، چرا كه ايشان ، سران قريش را لعن كرده بودند . پس در منابع اهل سنت ، رواياتى آمده كه با تمام قوا ، رنج و زخمى را كه طاغيان بر دل پيامبر ( ٦ ) نشاندند ، رد مىكند و در عوض پيامبر ( ٦ ) را به خاطر لعن كردن اين ظالمان تخطئه مىكنند !
ترمذى ( ٤ / ٢٩٥ ) به نقل از عمر مىگويد : « رسول خدا در جنگ احد ، گفت : خدا ابوسفيان را لعنت كند ؛ خدا حارث بن هشام را لعنت كند و لعن خدا بر صفوان بن اميه ؛ پيامبر گفت پس - اين كلام - نازل شد كه لَيْسَ لَكَ مِنَ الأمر شَئٌْ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَو . . . ؛ تصميم گيرى بر عهدهى تو نيست ، يا خدا توبهى آنان را مىپذيرد يا . . . ) پس خدا توبهى آنان را پذيرفت و اسلام آوردند ، اسلامى نيكو و پسنديده ! . . . پيامبر چهار نفر را نفرين كرد ، پس خداوند تبارك و تعالي ، بر او