برخاست و گفت : اى امير مؤمنان ! كدام آيه در حق تو نازل شده است ؟ حضرت به او پاسخ داد : آيا نشنيده اى كه خداوند فرمود أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ پس رسول خدا ( ٦ ) آن بينه‌ى الهى است و من شاهد و ادامه دهنده‌ى آن . » ( امالى المفيد / ١٤٥ )

در تفسير عياشى ( ٢ / ١٤٣ ) از بريد بن معاويه عجلى آمده است كه امام باقر ( ٧ ) فرمود : « كسى كه بر بينه از سوى خداوند است ، رسول الله است و ادامه دهنده‌ى راه او كه شاهد بر اوست ، اميرالمؤمنين است و پس از او جانشينانش يكى پس از ديگرند . »

برخى از منابع اهل سنت نيز هم سو با شيعيان ، مصداق من عنده علم الكتاب را على ( ٧ ) مىدانند به طورى كه سيوطى در در المنثور ( ٣ / ٣٢٤ ) مىگويد : « ابن ابى حاتم و ابن مردويه و ابو نعيم در المعرفه روايت كرده اند كه على بن ابيطالب - رضى الله عنه - فرمود : « در ميان قريشيان كسى نيست الا اينكه قسمتى از قرآن درباره‌ى او نازل شده است .

مردى به على گفت : چه آيه اى در حق تو نازل شده است ؟ گفت : آيا اين آيه‌ى سوره‌ى هود را نخوانده اى كه مىفرمايد : أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ رسول خدا صاحب بينه از سوى خداى خويش است و من شاهد او هستم »

سپس ، سه روايت ، مانند اين را بيان مىكند .