* شيعيان قاعدهاى براى رد يا پذيرش يك روايت دارند كه مبناى آن قرآن است ، چنان كه در كافى ( ١ / ٦٩ ) آمده است : « امام صادق ( ٧ ) فرمودند : پيامبر ( ٦ ) در منا خطبه خواند و گفت : اى مردم اگر چيزى منسوب به من به شما رسيد كه موافق كتاب خدا بود ، آن سخن من است و اگر مخالف كتاب خدا بود ، از سخنان من نيست . . . از ايوب بن حر نقل شده است ، شنيدم امام صادق ( ٧ ) فرمود : هر چيزى بايد با معيار كتاب و سنت سنجيده شود ، و هر حديثى كه موافق كتاب خدا نبود سخنى بيارزش است . » همچنين در تهذيب ( ٧ / ٢٥٧ ) آمده است : « زمانى كه از ما حديثى به شما رسيد ، آن را بر كتاب خدا عرضه كنيد ، پس آنچه موافق كتاب خدا بود به آن عمل كنيد ، و آنچه مخالف آن بود كنار بگذاريد ، يا به ما واگذار كنيد . »

* فرهنگ شيعى مبتنى بر همين قرآن است ؛ تاريخ و فقه و عقايدش ، تفسير و كتابهاى نفيس بسيارش ، همگى حول محور قرآن و سنت بوده و هست و در آنها صحبت از قرآن ديگرى جز همين قرآن نمى يابي .

* آن چه كه شيعيان در طول اين قرون درباره‌ى قرآن نگاشته اند نيز خود گواه بر اعتقادشان به همين قرآن است . دارالقرآن كريم در قم ، تعداد كتاب هايى كه شيعيان تنها در زمينه‌ى تفسير نوشته اند ، بيش از پنج هزار جلد