روايت شده است كه عثمان چهار نفر را براى نوشتن قرآن معين كرد ؛ سعيد بن عاص املا كننده‌ى قرآن ، زيد بن حارث كاتب قرآن و عبدالله بن زبير و عبدالرحمن بن حارث بن هشام از اعضاى گروه بودند . در صحيح بخارى ( ٤ / ١٥٦ ) آمده است : « عثمان زيد بن ثابت ، عبدالله بن زبير ، سعيد بن عاص و عبد الرحمن بن حرث بن هشام را براى نسخه بردارى مصاحف دعوت كرد و به سه مرد قريشى گفت : اگر شما و زيد بن ثابت در عبارتى از قرآن اختلاف نظر پيدا كرديد ، آن را براساس زبان قريش بنويسد . زيرا قرآن به زبان ايشان نازل شده است ، پس چنين كردند . » ( همچنين در بخاري : ٦ / ٩٧ )

برخى روايات ، افراد ديگرى را نيز جزء اين گروه نام برده اند : ابن شبه ، در تاريخ مدينه ( ٣ / ٩٩٣ ) گفته است : « كثير بن افلح كه او نيز جزء گروه نسخه بردارى قرآن بوده ، برايم تعريف كرده است كه هر زمان درباره‌ى عبارتى از قرآن اختلاف نظر داشتيم ، نوشتن آن را به تأخير مىانداختيم . پرسيدم : چرا تأخير ؟ گفت : نمىدانم ؛ محمد [ بن سيرين ] گفت : مطمئن نيستم كه چرا ، اما فكر مىكنم به تأخير مىانداختند تا مطمئن شوند كه آن قسمت مورد ترديد ، در نسخه‌ى كسى كه با آخرين عرضه‌ى پيامبر بر جبرئيل مطابقت داده بود ، به چه صورتى است ، تا به همان شكل بنويسند . »