اِعراب كلمات اشتباهاتى داريد و من مىترسم كه قرآن را به اشتباه بيان كنيد و قرآن آنان را نپذيرفت . . . عمر مىگفت : كسى جز مردان قريش و ثقيف ، مصاحف ما را املا نمىكنند . . »

عمر مىخواست كارى كند كه متن قرآن در برابر تغييرات او انعطاف پذير باشد و در برابر يكى شدن آن مقاومت كرد تا نسخه‌ى موعودش را آماده كند ! اما اجل مهلتش نداد !

٣ . ٣ . تحريم بحث علمى و سؤال از قرآن توسط خليفه‌ى دوم

در در المنثور ( ٦ / ٣١٧ ) آمده است كه مردى از عمر درباره « وَفَاكِهَةً وَأَبّا » پرسيد ؛ عمر هنگامى كه ديد آنان چه مىگويند ، با تازيانه به طرفشان رفت ؛ در روايتى آمده است كه عمر گفت : « فَاكِهَةً » را كه مىدانيم ، اما معناى « أبّ » چيست ؟ سپس گفت : ما از سختگيرى نهى شده ايم .

حاكم ( ٢ / ٢٩٠ ) دراين باره مىگويد : « [ عمر گفت ] دست از سرِ ما برداريد ! ما به همه‌ى آن چه از سوى خداست ايمان داريم . . . » ؛ و در صفحه‌ى ( ٥١٤ ) كتابش بيان مىكند كه عمر عصايى را كه در دستش بود ، تكان داد و گفت : « به خدا قسم اين تكلف و سختگيرى است . »

اين دو حديث ، بنا به شرايط كتاب بخارى و مسلم ، صحيح است و « أبّ » به معناى علف است .