او گفت : اين [ قسمت آيه ] را پاك كن ؛ جوان گفت : اين مصحف اُبى است ! عمر نزد اُبى رفت و دراين باره از او سؤال كرد ، ابى گفت : « اين از آن جهت است كه من را قرآن به خود مشغول كرده بود و تو را معامله‌ى بازار ! »

اين هم دروغ ديگرى است كه به حساب ابى گذاشته شده است ، با اينكه از اين روايت برمىآيد كه عمر اضافه شدن « و هو أب لهم » را پذيرفته ، اما هم اكنون اثرى از آن نيست ! پس اين تغيير ، در همان مصحفى بوده كه عمر آن را نزد حفصه پنهان كرد !

* آيه‌ى ذات الدين و آيه‌ى تراب

حاكم در مستدرك ( ٢ / ٢٢٤ ) از زبان ابى بن كعب روايت كرده است : « پيامبر خدا ( ٦ ) به من گفت : همانا خداوند به من امر كرده است كه قرآن را بر تو قرائت كنم ؛ پس پيامبر ( ٦ ) چنين تلاوت فرمود : « لم يكن الذين كفروا من أهل الكتاب و المشركين . . . و به دنبال آن خواند : لو أن ابن آدم سأل وادياً مِن مال فأعطيته لسأل ثانياً ، و إن اعطيته ثانياً سأل ثالثاً ، ولايملأ جوف إبن آدم الا التراب و يتوب الله على من تاب و إن الدين عند الله الحنيفيه غير اليهوديه ولا النصرانيه و من يعمل خيراً فلن يكفُره . » هيثمى در مجمع الزوائد ( ٧ / ١٤٠ ) نيز اين روايت را صحيح دانسته است .