اهل بيت ( : ) روايات بسيارى در باب يگانه بودن متن قرآن دارند ، اما اهل سنت هيچ كدام را نمىپذيرند و رواياتى نيز كه در منابع خودشان بر اين موضوع صحه گذاشته ، رد مىكنند و همه به دنبال عمر و روايت جعلى اش مىروند !

حاكم ( ١ / ٥٥٣ و ٢ / ٢٨٩ ) از ابن مسعود و او از پيامبر ( ٦ ) روايت كرده است كه فرمود : « كتاب نخست از باب واحد و بر حرف واحد نازل شد و قرآن از هفت باب و بر هفت حرف : زجر ، امر ، حلال ، حرام ، محكم ، متشابه ، امثال نازل شده است ؛ پس حلال آن را حلال و حرام آن را حرام بدانيد و آنچه به آن امر شده ايد ، انجام دهيد و از آنچه نهى شده ايد ، پرهيز نماييد و به محكم آن عمل كنيد و به متشابه آن ايمان داشته باشيد و بگوييد به همه‌ى آنچه از سوى خدا نازل شده ايمان داريم . » ( درالمنثور ( ٢ / ٦ ) اين روايت را به نقل از حاكم بيان كرده و آن را صحيح شمرده است . سيوطى در اتقان ( ١٧٠ ) و هيثمى در مجمع الزوائد ( ٧ / ١٥٢ ) اين سخن را از بزار ، ابويعلى و طبرانى روايت كرده و آن را ثقه دانسته اند . )

مجلسى در بحار الانوار ( ٩٠ / ٣ ) از اميرالمؤمنين ( ٧ ) روايت كرده است : « همانا خداوند تبارك و تعالى قرآن را بر هفت قسم نازل كرد كه هر كدام آنها كفايت كننده و قانع كننده است ، كه عبارتند از : امر ، نهي ، تشويق ، تهديد ، استدلال ، مثل و داستان . در قرآن ناسخ و منسوخ ، محكم و متشابه ، خاص و عام ، مقدم و مؤخر ، واجبات و مستحبات ، حلال و حرام ، واجبات و حكمها