دليل اين است كه در زمان حيات پيامبر ( ٦ ) هر كس كه قرآن مىخواند ، پيامبر ( ٦ ) متن آن را برايش تصحيح مى كردند ، پس مرجع تصحيح ، يگانه و درست بود . اما بعد از وفات پيامبر ( ٦ ) و جريان سقيفه و بيعت با ابوبكر ، على ( ٧ ) نسخه اى از قرآن را به خط خودش و به ترتيبى كه پيامبر ( ٦ ) فرموده بود ، جمع آورى كرده بود ، به مردم عرضه كرد ، ولى آن نسخه را نپذيرفتند چون ترسيدند كه در آن تفسيرى به نفع على ( ٧ ) و اهل بيت ( : ) وجود داشته باشد !

پس على ( ٧ ) آن را گرفت و گفت : ديگر اين نسخه را نخواهيد ديد . من مأمورم كه از اين محافظت كنم و نسخه اى كه شما مىخوانيد را بخوانم ، تا دو قرآن در دست مردم نباشد .

كافى ( ٢ / ٦٣٣ ) از سالم بن سلمه نقل شده است كه گفت : مردى نزد امام صادق ( ٧ ) قرآن خواند و من شنيدم كه قسمتهايى از تلفظ او به گونه اى كه مردم قرآن مىخوانند نيست ؛ پس امام صادق ( ٧ ) فرمود : از اين قرائت دست بردار . قرآن را همان گونه بخوان كه مردم تلاوت مىكنند ، تا زمانى كه امام قائم ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) قيام كند ؛ در زمان قيام او ، كتاب خداوند عزوجل آن گونه كه سزاوار است قرائت مىشود و او مصحفى كه توسط حضرت على ( ٧ ) نوشته شده بود ، آشكار مىكند . اين مصحفى است كه حضرت على ( ٧ ) هنگامى كه از نوشتن