احمد ( ٥ / ١٣٠ ) در اين روايت به دروغ ادعا مىكند كه ابن مسعود هم اين دو سوره را از مصحف خود ، حذف كرده است : « زر مىگويد از ابى بن كعب پرسيدم : آيا برادر [ ديني ] ات اين دو سوره را از قرآن پاك كرده است ؟ و [ ابي ] منكر نشد ! از سفيان پرسيده شد : [ منظور از برادر ابي ] ابن مسعود است ؟ گفت : بله ، و اين دو سوره در مصحفِ او نيست ، چرا كه او ديد كه پيامبر با اين دو سوره ، حسن و حسين را به خدا مىسپارد و نشنيده بود كه ايشان اين دو سوره را در نمازشان قرائت كنند ، پس گمان كرد كه اين دو سوره دعاى حفظ و چشم زخم هستند و بر اين نظر اصرار داشت ؛ اما بقيه افراد و صحابه يقين داشتند كه اين دو سوره از قرآن است و آن را در قرآن نوشتند . »

در اصل ، پيامبر ( ٦ ) هميشه براى حفظ حسن ( ٧ ) و حسين ( ٧ ) دعا مىخواندند ، حتى پيش از نزول معوذتين نيز پيامبر ( ٦ ) دعاى ابراهيم ( ٧ ) را برايشان مىخواند . بخارى ( ٤ / ١١٩ ) معتبرترين منبع اهل سنت روايت مىكند : « پيامبر براى دفع بلا از حسن و حسين دعا مى كرد و مىگفت اين همان دعايى است كه پدرتان [ ابراهيم ] ، با آن اسماعيل و اسحاق را به خدا مىسپرد : أعوذ بكلمات الله التامة من كل شيطان وهامة و من كل عين لامَّة . . . » ( همچنين ابن ماجة : ٢ / ١١٦٥ ؛ ابوداود : ٢ / ٤٢١ ؛ ترمذي : ٣ / ٢٦٧ ؛ حاكم : ٣ / ١٦٧ و ٤ / ٤١٦ ؛ احمد : ١ / ٢٣٦ و ٢٧٠ . . . )