قرآن على

قرآن على - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٧٢

قنوت مىگيرند ، هر كس حاجت خود را طلب كند ] . . . از انس نقل شده است كه رسول خدا همواره قنوت مىخواند تا از دنيا رفت و ابوبكر و عمر نيز تا زمان مرگ قنوت مىخواندند . . . »

در موطأ ( ١ / ١١٥ ) آمده است : « پيوسته مردم در ماه رمضان ، بر كافران لعنت مىفرستادند . »

ز - به نظر اهل سنت ، اگر قنوت گرفتى بهتر است بنا به سنت عمر ، دو سوره‌ى حفد و خلع را بخوانى ؛ نووى در المجموع ( ٣ / ٤٩٨ ) آورده است : « اگر به دعايى كه از عمر نقل شده است قنوت بگيرى ، نيكوست و اين دعايى است كه المصنف بيهقى و ديگران آن را بيان كرده اند ؛ بيهقى مىگويد : اين روايت عمر صحيح است ؛ راويان در لفظ اين روايت اختلاف دارند و روايتى كه بيهقى به آن اشاره كرده ، روايت عطاء بن عبيد الله بن عمر است كه بعد از ركوع قنوت گرفت و گفت : خدايا ! ما و مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات را بيامرز و دل هايشان را به هم نزديك كن و ميانشان صلح و آشتى برقرار كن و ايشان را در برابر دشمنانت و دشمنانشان نصرت و يارى كن .

خدايا ! كافران اهل كتاب را لعنت كن ، كه مانع راه تو مىشوند و پيامبرانت را تكذيب كرده و با دوستان تو را مىجنگند . خدايا ! بينشان اختلاف بينداز و قدم هايشان را سست كن و عذاب حتمى مجرمان را بر ايشان نازل كن . ( سوره‌ى خلع و حفد ) :