قرآن على - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٥٠
متن قرآن كلام مانند بشرى نيست كه تغييرپذير باشد و حتى يك حرف نيز هم در جايگاه خودش و هم در كل قرآن تأثيرگذار است .
* تلاش عمر براى حذف واو از آيهى ١٠٠ توبه
در تاريخ مدينه ( ٢ / ٧٠٧ ) بيان شده است : « عمر آيهى وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ ( و ) اَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ ؛ و پيشگامان نخستين از مهاجران و انصار ( و ) كسانى كه در نيكوكارى از آنان پيروى كردند » را بدون واو مىخواند . ابى بن كعب به او اعتراض كرد . عمر گفت : من شهادت مىدهم كه آيه بدون واو نازل شده است و ابى نيز گفت : من هم شهادت مىدهم كه آيه با واو نازل شده است و خداوند در نزول آن با خطاب و پسرش مشورت نكرد . »
اين آيه دربارهى مهاجران و انصار و تابعين مؤمن است و معناى آن اين است : « و پيشگامان نخستين از مهاجران و انصار و كسانى كه در نيكوكارى از آنان پيروى كردند ( تابعين ) ، خدا از آنان خشنود گشت و آنان ( نيز ) از او خشنود شدند . »
ترتيب بيان كلمات مهاجران و انصار و تابعين ، دلالتى بر برترى جايگاه مهاجران قريشى ندارد ، هرچند كه نامشان پيش از آنها آمده است ؛ اما عمر ، مىخواهد با حذف واو معناى آيه را اين گونه القا كند : ( مهاجران و انصارى كه در نيكوكارى از آنها [ مهاجران ] پيروى كردند ) او مىخواهد انصار را كسانى معرفى كند كه از مهاجران قريشى پيروى مى كردند !