انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٢٦٩ - ولايت فقيه و اختيارات

اهميت زيادى دارد، اهميت نظريه ولايت مطلقه فقيه هم بدان جهت است كه دشمنان مغرض و سرسختى دارد و هم ازآن‌روست كه بسيارى از دوستان و طرفدارانش تبيين‌هاى صحيح و استوارى از آن ارائه نداده، بيشتر به تمجيد و تحسينش مى‌پردازند و حتى در بعضى موارد چهره‌اى خشن و غير منطقى از آن مى‌نمايانند، ولى بايد قبول كرد كه اطلاق در اين نظريه به معناى رها بودند از هرگونه قيد و شرط نيست، چرا كه اطلاق از جميع جهات، حتى در مورد خداوند نيز تحقق ندارد و خداوند متعال نيز براساس ضوابط، حدود و قيود معينى اعمال قدرت مى‌كند كه همان حسن و قبح عقلى است، يعنى خداوند هيچ‌گاه به انجام كارى كه عقلا قبيح است (مانند ظلم فرمان نمى‌دهد) پيامبر و ائمه عليهم السّلام نيز همينطور هستند، وقتى كه اعمال ولايت از طرف خداوند و معصومين عليهم السّلام اين چنين مقيد و محدود باشد، تكليف ولى فقيه نيز به طريق اولى معلوم خواهد بود، بلكه با مراجعه به انديشه ولايت مطلقه فقيه معلوم مى‌شود كه محدوده ولايت ولى فقيه مضيّق‌تر از ولايت معصومين عليهم السّلام است‌[١]. از ديدگاه آيت اللّه العظمى گلپايگانى، فقيهان براساس ولايت و حكومت خود بر جامعه، مجاز به تصرف در امور اجتماعى و سياسى مردم هستند چرا

[١]- ر. ك. به محمد جوان ارسطا، مفهوم اطلاق در ولايت فقيه مطلقه فقيه: فصلنامه علوم سياسى، قم: مؤسسه آموزشى عالى باقر العلوم عليه السّلام، شماره ٢، ١٣٧٧، ص ٧٢.