انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ٢٥٥ - شكل حكومت
ساير امورى كه به عهده امام عليه السّلام است، مگر جهاد ابتدائى و مواردى كه بوسيله دليل خاص خارج شده باشند.
شكل حكومت
حكومت به معناى تشكيلات سياسى و ادارى كشور بوده و چگونگى اداره يك كشور يا واحد سياسى و تشكيلات دولتى را شامل مىشود[١]، با اين تعريف حكومت يعنى حفظ مصالح و شئون ملت و حكومت اسلامى نيز مصالح و شئون امت اسلامى را بر مبناى شريعت دين اسلام حفظ مىكند، در اسلام حكومت اسلامى شكل الهى دارد و جمعيت كه همان جامعه انسانى است، تحت نظر يك رهبر دينى به سوى پيشرفت و كمال جلو مىرود، اساسى و پايه حكومت اسلامى، حاكميت اللّه است، شيعه در فقه ساسى خود عقيده به امامت به عنوان نظام سياسيو حكومت دينى دارد، طبق نظر شيعه رهبرى و اداره جامعه از سوى خداوند، پس از رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله به ائمه اطهار عليهم السّلام و در زمان غيبت حضرت مهدى (عج) به نوّاب خاص امام و نمايندگان او تفويض گرديده است، در عصر غيبت شيعه اعتقاد به امامت معصوم دارند و ولايت فقيه استمرار حكومت انبياء و امامان معصوم عليهم السّلام مىباشد عملا رهبرى و حكومت بر
[١]- على آقابخشى، فرهنگ علوم سياسى، تهران: انتشارات تندر، ١٣٦٣، ص ١١٠.