انديشه هاى فقهى- سياسى آيتاللّه العظمى گلپايگانى در عصر غيبت - امامى، محمدمهدى - الصفحة ١٢٩ - ٤ - مرجعيت آيت الله العظمى گلپايگانى قدس سره

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و اهل البيت عليهم السّلام و لعن بر دشمنان آنها را قرائت مى‌نمودند و معمولا در اواسط درس «يا اللّه» گفته، كه گويا از درون جانشان و اعماق قلبشان برمى‌خواست‌[١].

آيت اللّه ميرزا جعفر سبحانى كه خود افتخار شاگردى آن بزرگوار را داشته‌اند و در حال حاضر از علماء بزرگ و طراز اول در علم فلسفه و كلام و مشغول به تدريس خارج فقه و اصول هستند درباره استادشان چنين اظهار مى‌كنند: «ما كفايه را خدمت آقا مى‌خوانديم اما كفايه ايشان در حد يك درس خارج بود، ايشان در اين درس متعرض حواشى و مطالب بسيارى از علماء و محققين مى‌شدند» همچنين محقق دانشمند آقاى شيخ محمد واعظزاده خراسانى كه خود حدود ١٠ سال حضور فعال در كلاسهاى عمومى و خصوصى معظم له را داشته‌اند، در رابطه با دقت، اهتمام و تلاش ايشان به تدريس چنين مى‌گويد: «آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه بحث را دقيق و عميق ارائه مى‌دادند و هيچ مسئله‌اى را بدون كنجكاوى لازم رها نمى‌كردند[٢].»

٤- مرجعيت آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه‌

آيت اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه كه از سال ١٣٥٥ ه ق بعد از رحلت‌

[١]- على كريمى جهرمى، پيشين، ص ٦٤.

[٢]- همان، ص ٦٦.