مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٢ - فصل اول اخلاق و شمايل، و رفتار او با مجلسيان

رنگ رخسارش روشن و شاداب و پيشانيش گشاده و بلند بود، ابروانى كمانى و ظريف و پيوسته داشت، در بين دو ابروى او رگى بود كه بهنگام غضب برانگيخته مى‌شد، بينى‌اش كمى محدب و برگشته بود و درخششى خاص داشت كه در نگاه اول بلند و بر آمده بنظر مى‌رسيد، ريشى انبوه داشت و گونه‌اى صاف، چشمانش سياه و دهانش فراخ بود، دندانهايش سپيد و زيبا و از هم گشاده بود، خط باريكى از مو از سينه تا شكم مباركش روئيده بود، گردنش بسان گردن عروسك صاف و خوشرنگ و چون نقره سفيد بود، خلقتى معتدل و بدنى كامل و در نهايت اعتدال داشت، شكم و سينه‌اش در يك سطح بود، سينه‌اش پهن و چهار شانه و داراى مفصل‌هاى نيرومند و ستبر بود، از سينه تا ناف خط باريكى از مو داشت، بر شكم و پستانها مو نداشت، ساق دستها و شانه‌ها پر مو بود، داراى سينه‌اى بر آمده ساقى بلند دستى گشاده (و بخشنده) استخوانى كشيده بود و استخوان كتف دستها و پاهايش درشت بود و كمر باريك و شكمش كوچك بود و پايش گود و جلو عقب پاهايش يكسان بود، چون قدم برميداشت چنان بود كه گويى پاى را از زمين مى‌كند، بهنگام راه رفتن كمى بچپ و راست متمايل مى‌شد، با تواضع و فروتنى راه مى‌رفت تند راه مى‌رفت و چون راه مى‌رفت گويا از بلندى فرود مى‌آمد