مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٢٩ - سيب

بود، عرضه داشتم. جانم فدايت، اين چيست؟ فرمود: اى سليمان ديشب تب شديدى عارضم شد. اين سيب برايم فرستاده شد كه بآن حرارت تن فرو نشيند و امعا و درون بدن خنك گردد و تب بريده شود. و در حديث است كه سيب ترش فراموشى آرد، از آنرو كه در معده چسبندگى ايجاد ميكند.

از حضرت موسى بن جعفر (ع): ما اهل بيت خود را معالجه نمى‌كنيم مگر با ريختن آب سرد بر تبدار، و خوردن سيب.

و پيغمبر ٦ فرمود: سيب را ناشتا بخوريد كه رطوبت معده را مى‌برد.

از حضرت رضا (ع): سيب براى چند چيز سود بخش است: سحر، زهر، جنون، بلغم و هيچ چيز از آن زودتر نفع نبخشد.

از زياد قندى: با برادرم سيف بمدينه رفتم، خون دماغ شديدى بر مردم عارض گشت، چنان كه هر كس دو روز خون دماغ مى‌كرد و ميمرد، چون بخانه رسيدم سيف دچار خون دماغ شديدى شده بود، بمحضر حضرت صادق (ع) رفتم، امام فرمود: باو سيب بده، سيب خورد و خوب شد.