مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٥٨ - فصل اول(در فضيلت اطعام كردن و نيكى و احسان و روزه داشتن)

از حضرت باقر (ع): صدقه و احسان فقر را ميبرد، و به عمر مى‌افزايد، و مرگ فاجعه را از آدمى بر ميگرداند.

از امام ششم (ع): بدست خود صدقه دادن آدمى را از مرگ بد نگه ميدارد، و از هفتاد نوع بلا جلوگيرى ميكند، و شر هفتاد شيطان گمراه‌كننده را از سر انسان ميگرداند كه هر يك از آن شياطين آدمى را بترك وظيفه ميخواند.

از نبى اكرم ٦: صدقه پنهانى آتش خشم خدا را فرو مى‌نشاند.

از امير مؤمنان (ع): اين گفته پيغمبر و ابكار بنديد كه هر كس درى از سؤال (گدايى) را بروى خود گشايد، خداوند درى از فقر برويش باز كند.

از امام ششم (ع): هيچ بنده‌اى بدون ضرورت سؤال (گدايى) نكند مگر آنكه خداوند او را قبل از مرگ به سؤال نيازمند سازد.

و از آن حضرت (ع): مردى به پيغمبر ٦ عرضه داشت كه مرا چيزى ياد ده كه با انجام آن خداوند در جهان بالا و مردم در زمين مرا دوست بدارند، حضرت فرمود:

بآنچه از نعمتها كه نزد خداست ميل و رغبت داشته باش تا خدا دوستت بدارد، و بآنچه بدست مردم است بى‌اعتنا باش تا مردم دوستت بدارند.