مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٣١٥ - عسل

تا از آن براى كعبه پرده بدوزند، من كراهت داشتم كه آن را به متصديان و پرده‌داران كعبه دهم كه آنها را مى‌شناختم (كه يا دشمن اهل بيت هستند يا آن را خود مصرف ميكنند)، چون بمدينه رسيدم بر حضرت باقر (ع) وارد شدم، و جريان را بحضرتش عرضه داشتم، امام فرمود: بپول آن عسل و زعفران بخر و كمى از تربت حسين (ع) را با آب باران مخلوط كن و با عسل بياميز و به شيعه تقسيم كن تا بيماران خود را مداوا كنند.

از امير مؤمنان (ع): عسل داروى هر بيمارى است، و در خود آن هيچ بيمارى وجود ندارد، بلغم را كم ميكند و قلب را جلا مى‌دهد.

از حضرت رضا (ع): پيغمبر اكرم (ع) فرمود: خداوند بركت را در عسل قرار داد، و در آن شفاء بيمارى‌ها است و هفتاد پيغمبر ٦ از آن بركت گرفتند.

از على (ع): پيغمبر ٦ فرمود: پنج چيز فراموشى را بر طرف ميكند، و بحافظه مى‌افزايد؛ و بلغم را از بين مى‌برد: مسواك، روزه، خواندن قرآن، عسل، كندر.