مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٥٦ - فصل اول(در فضيلت اطعام كردن و نيكى و احسان و روزه داشتن)

من آيند احسان و احسان‌كنندگان خواهند بود.

از امام صادق (ع): هر كه برادر مؤمن خود را صله و احسان كند، پيغمبر ٦ را صله و احسان كرده است.

و نيز از آن حضرت (ع): خوبى و احسان را چون اسم آن (خوب) يافتم، و هيچ چيز برتر از احسان نيست مگر ثواب آن، و همين است علت خوبى آن، و چنين نيست كه هر كه احسان را دوست داشته باشد آن را انجام دهد، و هر كه بكار نيك رغبت پيدا كند بانجام آن قدرت يابد، و هر كس بر آن قادر باشد ... بانجام آن اذن يابد، پس اگر ميل و قدرت و اذن بر كار نيك براى كسى يك جا جمع شود، سعادت براى او كامل شده.

و از آن حضرت (ع): بنظر من نيكى جز با سه خصلت صالح نباشد: كوچك شمردن آن، و پنهان داشتن آن، و عجله در انجام آن، كه چون كار نيك را كوچك شمرى بزرگش ساخته‌اى، و چون پنهانش داشتى كاملش كرده‌اى، و چون عجله نمودى، گوارايش نموده‌اى و در غير اين صورت باطل و ناچيزش گردانيده‌اى.