مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٧٩ - فصل چهارم اخلاق پسنديده در سفر و حسن معاشرت و رعايت حقوق ديگران و مدارا و رفاقت با همراهان

ننمايد و با آنكه همراه است حسن خلق نداشته باشد.

از آن حضرت (ع)، پدرم مى‌گفت بآن كس كه باين خانه رو كند و سه خصلت نداشته باشد اعتنايى باو نيست: اخلاقى كه با همراهان بخوبى رفتار كند و حلمى كه خشم او را مهار نمايد پارسايى و ورعى كه او را از گناهان نگه دارد.

و از آن حضرت (ع): از مروت نيست كه انسان بدو خوبى كه در سفر مى‌بيند، بازگو كند.

از عمار بن مروان: حضرت صادق مرا وصيت كرد و فرمود: «ترا به تقوى و ترس از خدا و اداء امانت و راستى گفتار و حسن معاشرت وصيت ميكنم و قوتى جز از طرف خدا وجود ندارد».

ابى بصير گويد: بامام صادق (ع) عرضه داشتم، جايز است انسان با مردمى پولدار كه نميتواند مثل آنها خرج كند بسفر رود؟ حضرت فرمود: دوست ندارم كه مؤمن خود را ذليل كند بلكه با همطرازان خود بيرون رود.

از امام باقر (ع): با هر كه معاشرت دارى، اگر ميتوانى كه هميشه دست تو بالا