مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٩٦ - فصل سوم در مسواك

بماليد. و حضرت صادق (ع) به علت سستى دندان مدت دو سال قبل از وفات مسواك را ترك كردند.

على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر پرسيد كه اگر آدمى وقتى براى نماز شب بر مى‌خيزد ميتواند با دست مسواك كند، در حالى كه ميتواند با مسواك بدندان بمالد؟ فرمود: اگر مى‌ترسد صبح طلوع كند (و وقت نماز شب بگذرد) مانعى ندارد.

و پيغمبر ٦ فرمود: اگر بر امت من مشكل نبود، آن‌ها را امر مى‌كردم كه در وقت وضوء هر نماز مسواك كنند.

و روايت است كه كعبه از رنج انفاس مشركين به خداوند شكايت كرد، خداوند بوى وحى نمود: خوش دل باش كه من بجاى آن مردمى خواهم آورد كه با شاخه درخت (اراك) دندانها را تميز كنند. پس خداوند پيغمبر ٦ را مبعوث كرد، جبرئيل مسواك و خلال را بر او آورد.

و حضرت صادق (ع) فرمود: در مسواك ١٢ خصلت است: از سنت است و پاكيزه‌كننده دهان، و جلا دهنده چشم ميباشد، خدا را خشنود و دندانها را سپيد ميكند.

بوى دهان را مى‌برد و لثه را محكم مى‌كند، و اشتها را زياد و بلغم را برطرف‌