مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٦ - در قسمتى از احوال و اخلاق او

بگويد و هرگز حاجتمندى را جز حاجت روا يا با سخن نرم رد ننمود، و نمازش در جماعت از همه كس خفيف‌تر و سخنرانيش كوتاهتر و از بيهودگى بدورتر بود و بهنگامى كه نزديك ميگشت از بوى خوشش شناخته مى‌شد و چون با مردم غذا ميخورد اول همه دست بغذا ميبرد و آخر همه دست ميكشيد و از جلوى خود غذا ميخورد و اگر غذا خرما و رطب بود از همه طرف ظرف تناول ميكرد و آب را بر سه نفس مينوشيد و آب را ميمكيد و آن را نمى‌بلعيد و دست راست را براى خوردن و آشاميدن و دادن و گرفتن بكار ميبرد و جز با دست راست چيزى را اخذ نميكرد و جز با دست راست عطا نميكرد و دست چپش براى ديگر كارهاى بدنش بود و بدست راست ابتدا كردن را در همه كارها از لباس پوشيدن و كفش بپا كردن و براه افتادن دوست ميداشت در وقت دعا گفتن سه بار دعا ميكرد دعا را تكرار مينمود او چون حرف ميزد يك بار ميگفت و چون اجازه ميگرفت سه بار اجازه ميگرفت و سخنش شمرده و با فاصله ادا مى‌كرد كه مستمعان آن را ضبط كنند و چون حرف ميزد گويا نور از بين دندانهاى پيشين او ميدرخشيد و چون او را در اين موقع ميديدى گمان ميكردى كه بين دندانهايش گشاده است و حال اينكه چنين نبود نگاهش كوتاه بود (نه خيره و هيز)