رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٢٨ - معرفت اجمالى و طرح كلى سلوك إلى الله

در اثر تأمّل و تدبّر در آيات كريمه قرآنيّه اين اصل مسلّم مى‌گردد، و حاصل آنكه خداوند در جائى از قرآن مجيد مى‌فرمايد:

مسافران كشته شده در راه خدا به طور جاويد زنده‌اند و هرگز نميرند.

وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ‌.[١] و در جائى ديگر مى‌فرمايد: هر چيزى فنا و نيستى پذير است مگر وجه پروردگار.

كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ‌[٢].

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: هر چه در نزد پروردگار است بقا و ثبات دارد.

ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ‌[٣].

از انضمام اين آيات به يكديگر معلوم مى‌شود آنان كه زنده بوده و در نزد پروردگار روزى مى‌خورند عبارتند از وجه اللّه كه بوار و زوال به نصّ آيه قرآن در آن راه ندارد.

[١] - آيه ١٦٩، از سوره ٣: آل عمران:[ و البته مپندار آنان را كه در راه خدا كشته شده‌اند، مرده‌اند، بلكه زنده‌اند و نزد پروردگارشان به آنان روزى داده مى‌شود].

[٢] - آيه ٨٨، از سوره ٢٨: قصص:[ همه چيز نابود است مگر وجه خدا].

[٣] - آيه ٩٦، از سوره ١٦: نحل:[ آنچه در نزد شماست پايان مى‌پذيرد، و آنچه نزد خدا است باقى است‌].