رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٩٧ - شرح اجمالى طريق و كيفيت سلوك إلى الله

أبصر طريقه، و سلك سبيله، و عرف مناره، و قطع غماره، فهو من اليقين على مثل ضوء الشّمس.

[١] و

نيز فرمايد:

هجم بهم العلم على حقيقة البصيرة، و باشروا روح اليقين، و استلانوا ما استوعره المترفون، و أنسوا بما استوحش منه الجاهلون، و صحبوا الدّنيا بأبدان ارواحها معلّقة بالمحلّ الأعلى.

[٢] در همين مرحله است كه ابواب كشف و شهود بر او مفتوح خواهد شد.

بديهى است كه طىّ اين منزل منافاتى با بودن سالك در دنيا و اشتغال به مشاغل اوّليّه خود ندارد، و واردات قلبيّه او ربطى به اوضاع خارجيّه از نكاح و كسب و تجارت و زراعت و امثالها ندارد. سالك در عين آنكه در بين مردم بوده و امور دنيا را به جاى مى‌آورد روحش در ملكوت سير نموده با ملكوتيان سر و كار دارد.

مثل چنين شخصى مثل كسى است كه مصيبتى بر او وارد شده و

[١] -[ راه خود را ديده و جاده‌اش را پيموده و مناره آن را شناخته و از درياى خروشانش گذشته، بنابراين يقين او( نسبت به حقائق) همچون يقين به روشنى خورشيد است‌].

[٢] -[ دانش با حقيقت بينش و درايت برايشان روى نموده، و با روح يقين( يا آرامش و نسيم يقين) پيوند خورده‌اند، و آنچه را كه افراد ناز پرورده سخت مى‌شمرند نرم و هموار پنداشته، و به آنچه نادانان از آن وحشت دارند انس گرفته، و در دنيا با بدنهائى زندگى مى‌كنند كه ارواح آنها به محل اعلى پيوسته است‌].