رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ١٠٨ - پنجم ثبات و دوام

برفق، و لا تحملنّ عليه ما لا يطيق فتكسره.

[١] و به طور كلّى از آنچه گفته شد به دست مى‌آيد كه عبادت مؤثّر در سير و سلوك فقط و فقط عبادت ناشى از ميل و رغبت است. و به اين معنى دلالت دارد

قوله ٧‌:

و لا تكرهوا على انفسكم العبادة

[٢].

چهارم: وفا

و آن عبارت است از آنكه آنچه را كه از آن توبه نموده ديگر مرتكب نگردد، و آنچه را كه عهد كرده بجا آورد از بجا آوردن آن دريغ نكند، و آنچه را كه با شيخ آگاه و مربّى راه حقّ مواعده و معاهده نموده تا آخر الأمر بدان وفا كند.

پنجم: ثبات و دوام:

و توضيح اين معنى احتياج به ذكر مقدّمه‌اى دارد و آن اينكه:

آنچه از اخبار و آيات استفاده مى‌شود آنست كه آنچه از ذوات خارجيّه كه با حسّ ما مدرك مى‌شود و آنچه از افعال كه در خارج به جا مى‌آوريم و در جهان مادّه صورت تحقّقى به خود مى‌گيرد داراى حقائقى هستند ماوراء اين تجسّمات خارجيّه‌

[١] -[ اى عبد العزيز ايمان ده درجه دارد مانند نردبان كه بايد پلّه پلّه از آن بالا رفت ... و چون كسى را ديدى كه يك پلّه از تو پائين‌تر است با مدارا او را به سوى خود بالا بر، و چيزى را كه توان آن را ندارد بر او تحميل مكن كه او را خواهى شكست‌].

[٢] -[ و عبادت را بر خودتان تحميل نكنيد].