١٣- شرح دعاى صباح از ميرزا عبد الرّحيم بن ميرزا على اصغر موسوى سبزوارى، مقدارى كوچكتر از شرح استادش حاج ملاّ هادى سبزوارى است و به طورى كه گفتند، در نزد نواده دخترى مؤلّف، سيّد عبد اللّه برهان سبزوارى موجود است.

١٤- شرح دعاى صباح از ميرزا عبد الكريم ارومى معاصر صاحب «طاقه ريحان» ملقّب به مقدّس كه علامه شيخ محمد على اردوبادى اشعارى در تقريظ آن سروده و ضميمه كتاب «الحديقة المبهجة» مى‌باشد و با اين بيت شروع مى‌شود:

لقد فاق المقدس في يراع‌		يبين للورى طرق الفلاح‌

١٥- شرح دعاى صباح از شيخ على بن رضا خويى (متولّد ١٢٩٢ و متوفّاى ١٣٥٠ ه. ق)، خيابانى در آخر جلد سوّم كتاب وقايع الأيّام خود مى‌نويسد: «علاّمه شيخ محمّد على اردوبادى آن را به خطّ شارح ديده است و مى‌گويد: وى در ماه رجب سال ١٣١٩ ه. ق آن را به پايان رسانده است».

١٦- شرح دعاى صباح از تاج العلماء سيّد على بن محمّد نقوى كهنوى (متوفّاى سال ١٣١٢ هجرى) وى رساله‌اى بر رد انتقاداتى كه بر اين شرح شده، نوشته است.

١٧- شرح دعاى صباح نوشته ميرزا محمّد على مدرّس بن نصير الدّين رشتى نجفى (متوفّاى ١٣٢٤ هجرى) كه در سال ١٣٢٥ آن را به پايان رسانده است. (مرحوم آغا بزرگ مى‌نويسد): من اين شرح را در نزد سيّد حسن بن محمّد ساروى و هم نزد نواده دخترى مؤلّف فاضل مرتضى مدرّسى ديده‌ام.

١٨- شرح دعاى صباح از سيّد فاضل غنى نقى زيدپورى رضوى لكنهويى (متوفّاى سال ١٣٥٧ ه. ق) كه به نقل از تذكرة العلماء، در كتاب «نجوم السّماء» آمده است.

١٩- شرح دعاى صباح از سيّد قطب الدّين محمّد حسينى نيريزى شيرازى مشهور به سيّد محمّد قطب جدّ سادات ذهبيّه شيراز (متوفّاى سال ١١٧٣ ه. ق) نسبش به امام زين العابدين با ٣٢ واسطه مى‌رسد، شرح مزبور با اين عبارات آغاز مى‌شود:

«نورانى‌ترين صبحى كه چون صفاى مرآت در هر بامداد از نامه زبان اهل اشتياق بر صحيفه آفاق درآيد ...» از بعضى مطالب آن استفاده مى‌شود كه در سال ١١٣٠ نوشته‌