ولايت تشريعى و تكوينى در قرآن مجيد - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٩٣

كننده، هرگز پيامبر خود را عاجز و ناتوان معرفى ننموده، بلكه او با جمله‌ هل كنت إلا بشرا رسولا: «من بشر پيام‌آور بيش نيستم» مى‌رساند كه او مأمورى بيش نيست ومطيع فرمان خداوند است و هر چه او بخواهد آن را انجام مى‌دهد، و كار در دست خدا است و چنان نيست كه پيامبر بتواند به اختيار خود در برابر هر درخواستى تسليم گردد.

و به عبارت ديگر: آيه در مقام پاسخ پس از تنزيه خدا، روى دو كلمه «بشر» و «رسول» تكيه كرده است و هدف اين است كه اگر شماها از آن نظر اين كارها را از من مى‌طلبيد كه من بشرم اين درخواست، درخواست صحيحى نيست، زيرا چنين امورى به قدرت الهى نيازمند است و از حدود قدرت بشر عادى بيرون مى‌باشد، و اگر درخواست شما از اين نظر است كه من پيامبرم، پيامبر مأمورى بيش نيست، آنچه خداوند دستور فرمايد آن را انجام مى‌دهد و از خود چنين آزادى و اختيارى ندارد.

خلاصه: آوردن معجزه در اختيار پيامبر نيست كه هر موقع بخواهد و يا مردم به وى پيشنهاد كنند، فورا دست به اعجاز بزند، بلكه او پيامبرى است كه از خواست و اراده خدا پيروى مى‌كند، و هرگز درخواست مردم براى او تكليفى ايجاد نمى‌كند، او با همه پيامبران ديگر در اين مطالب كه اختيار معجزه در دست خدا است،