ولايت تشريعى و تكوينى در قرآن مجيد - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٧٥
از قدرت بىپايان خداوند استمداد مىطلبم و هرگز با قدرت محدود بشرى دست به اين كار نمىزنم».
٢. هنگامى كه درخت را مورد خطاب قرار داد، چنين فرمود:
«فانقلعى بعروقك حتّى تقفى بين يدىّ بإذن اللّه».
«پس با رگ و ريشهات از جاى خود كنده شو و در برابر من قرار گير!».
در لحظهاى كه پيامبر مىخواهد با اراده و خواست خود دست به چنين كار خارق العادهاى بزند بسان حضرت مسيح لفظ «بإذن اللّه» را بكار مىبرد، تا به من و تو و همه، بفهماند كه هيچ موجودى در انجام هيچ كارى بىنياز از قدرت و مشيت خداوند نيست، ولى در عين حال، سراسر خطبه حاكى است كه عامل واقعى همان اراده و خواست نافذ پيامبر مىباشد، و لذا هر موقع قريش مىخواست، پيامبر بلافاصله به درخت فرمان مىداد كه به همان صورت درآيد و نخستين فرمان او چنين بود:
«اى درخت هرگاه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارى و مىدانى كه من پيامبر خدا هستم چنين و چنان كن».
شواهد بر اين نوع ولايت تكوينى در كتابهاى حديث و تفسير و تاريخ به اندازهاى است كه اين رساله گنجايش يك صدم آنها را ندارد، ولى ما در اثبات مطالب خود گام از نصوص قرآنى و نهج البلاغه فراتر