ولايت تشريعى و تكوينى در قرآن مجيد - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ١٧

ما فرض و لازم است، و قرآن مجيد آن را به منزله‌[١] مزد رسالت قرار داده و مى‌فرمايد:

... قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودّة فى القربى ....[٢] «بگو، من از شما مزد و پاداشى نمى‌خواهم، جز محبت و دوستى خويشاوندانم».

آنچه هدف بحث است مناصب و مقاماتى است كه خداوند به پيامبر گرامى و فرزندان پاك او از نظر تشريعى و تكوينى عطا فرموده است.

مقصود از «ولايت تشريعى» مقام و منصب قانونى‌است، كه از طرف خداوند به فردى از افراد، به عنوان يك مقام رسمى عطا شده است.

و به عبارت ديگر، «ولايت تشريعى» مقام و منصب قراردادى است كه به خاطر اداره شؤون اجتماعى به گروه برگزيده‌اى از جانب خداوند داده مى‌شود، مانند: «مقام نبوت» و «مقام زعامت» و ... كه مشروحا بيان خواهد شد.

[١] - البته به منزله مزد، نه خود مزد زيرا اجر واقعى پيامبر و ديگر پيامبران با خدا است‌چنان‌كه مى‌فرمايد:\i ... إن اجرى الا على ربّ العالمين‌\E( سوره شعراء/ ١٠٩).

[٢] - شورى/ ٢٣.