ولايت تشريعى و تكوينى در قرآن مجيد - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٥٣

اذهبو بقميصى هذا فألقوه على وجه أبى يأت بصيرا ....[١] «برويد و پيراهنم را بر چهره پدر بيفكنيد، تا او نعمت بينايى خود را باز يابد».

مژده‌رسان آمد پيراهن يوسف را بر چهره يعقوب افكند، او در همان لحظه بينايى خود را بازيافت چنانكه مى‌فرمايد:

فلمّا أن جاء البشير ألقيه على وجهه فارتدّ بصيرا ....[٢] «هنگامى كه مژده‌رسان آمد و پيراهن يوسف را بر صورت او افكند، او بينايى خود را بازيافت».

اكنون بايد ديد بازيابى بينايى يعقوب معلول چيست؟ آيا اين عمل مستقيما كار خدا بود و اراده و خواست يوسف در آن به هيچ‌وجه دخالت نداشت؟ يا اينكه معلول اراده و خواست يوسف بود و او در پرتو قدرتى كه از سرچشمه قدرت كسب كرده بود، قادر و توانا گشت كه به اذن خداوند چنين كارى را انجام دهد؟

احتمال اول بسيار سست و بى‌اساس است، زيرا اگر شفاى‌

[١] - يوسف/ ٩٣.

[٢] - يوسف/ ٩٦.