بى‌خبرانى كه وجود چنين كمالاتى را انكار مى‌كنند، درواقع دشمنان صوفيگرى نيستند، هرچند به آن تظاهر مى‌نمايند، بلكه دشمنان كمال انسانى هستند و نمى‌خواهند به كمال بشر خاكى كه قبله و مسجود ملائكه گرديد، اعتراف نمايند.

به اين نوع افراد كه عبادت اسلامى را فقط يك نوع وظايف عملى مى‌پندارند كه در روح‌وروان انسان كوچكترين اثر و كمالى نمى‌گذارد، بايد گفت: آيا گرامى‌ترين شخصيت جهان بشريت با شقى‌ترين آنان در برابر خدا از نظر كمال روحى و معنوى و از نظر قرب و نزديكى يكسانند، جز اين‌كه يكى به وظايف خود عمل كرده و ديگرى عمل نكرده است؟!

٥. تصرف در بدن‌

بندگى، آنچنان قدرتى به انسان مى‌بخشد كه بدن، تحت فرمان اراده انسان كامل قرار مى‌گيرد و انسان در محيط بدن خود و يا درباره ديگران، كارهاى خارق العاده‌اى انجام مى‌دهد.

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد:

«هرگاه اراده انسان بر انجام عملى قوى گرديد و