و ما كان لرسول أن يأتى بآية الّا بإذن اللّه فإذا جاء أمر اللّه قضى بالحقّ وخسر هنا لك المبطلون.[٢] «هيچ پيامبرى حق ندارد كه جز با اجازه خدا معجزه‌اى بياورد، هنگامى كه فرمان خدا مى‌رسد درباره افراد سركش به حق داورى مى‌شود و اهل باطل زيان مى‌بينند».

اراده حكيمانه خداوند و اذن وى براى اعجاز، در هر مورد و شرايطى موجود نيست، بلكه شرايطى دارد و اين آيات كه پاسخ منفى به درخواست معجزه‌طلبان مى‌دهد، ناظر به مواردى است كه اذن خدا- بر اثر نبودن شرايط- محقق نبوده است و اين مطلب غير آن است كه بگوييم كه هيچ‌گاه پيامبر اسلام معجزه‌اى جز قرآن نياورده است به اصطلاح نفى اخص، گواه بر نفى اعم نمى‌شود.

[١] - رعد/ ٣٨.

[٢] - غافر/ ٧٨.