ولايت تشريعى و تكوينى در قرآن مجيد - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٦٢
«باد وزنده و تند را براى سليمان رام كرديم بهطورى كه به فرمان وى به سوى سرزمينى كه بركت داديم، جريان پيدا مىكرد و ما به همهچيز عالم هستيم».
نكته قابل توجه اين است كه اين آيهها با صراحت هرچه كاملتر، جريان باد و تعيين مسير و سمت آن را معلول امر سليمان (اراده نافذ او) مىداند چنانكه مىفرمايد: تجرى بأمره: «به فرمان او جريان داشت».
از آيه ديگر استفاده مىشود: بادى كه سليمان از آن به عنوان مركب استفاده مىكرد، از صبح تا ظهر مسافت يك ماه و از ظهر تا شب مسافت يك ماه ديگر را طى مىكرد. و اين مرد الهى مىتوانست مسافتى را كه مراكب آن روز تقريبا در ظرف دو ماه طى مىكردند، در ظرف يك روز طى كند.
درست است كه خداوند باد را براى او رام كرد و مسخر او نموده بود، امّا جمله تجرى بأمره «به فرمان سليمان حركت مىكرد و از حركت باز نمىايستاد» صراحت دارد كه امر و اراده سليمان در بهرهبردارى از اين پديده طبيعى، كاملا مؤثر بوده است؛ مثلا تعيين وقت حركت و مسير آن و باز ايستادن آن از حركت بستگى به اراده نافذ سليمان داشت.
از آيات مربوط به سليمان نكته ديگرى نيز استفاده مىشود و آن