ولايت تشريعى و تكوينى در قرآن مجيد - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٣٠
براى كم كردن نيروى حيوانى هيچگاه زير سقف نمىخوابند، روزههاى طولانى مىگيرند، روى تيغ شمشير راه مىروند و بدنشان را از داس تيز عبور مىدهند.
همه اين كارها براى اين است كه خود را از علايق مادى و تسلط قوانين طبيعى برهانند و در سايه كمتوجهى به امور مادى، به روان خود مجال دهند كه نيروهاى خود را پرورش دهد.
جاى بحثوگفتگو نيست كه كارهاى مرتاضان برخلاف فطرت انسانى، و برخلاف قوانين مسلّم اسلام مىباشد؛ زيرا اين رياضتها يك نوع اضرار به جسم و جان و «رهبانيت» خاصى است كه در آيين اسلام ممنوع و حرام اعلام شده است.[١] البته راه شكفته شدن نيروهاى درونى منحصر به اين نوع رياضتهاى ضد انسانى كه برخلاف اصول آفرينش مىباشد، بلكه براى جوانه زدن قواى درونى راه ديگرى هست كه در آينده درباره آن گفتگو خواهيم كرد، ولى كارهاى شگفتانگيز مرتاضان در برابر غربيان و غربزدگان كه ماده را آخرين مرحله هستى مىپندارند، و وجود و هستى را با ماده و نيرو مساوى مىدانند، فريضه اصالت ماده را متزلزل مىسازد و ثابت مىنمايد كه در پشت عالم ماده و انرژى، جهان بس
[١] - پيامبر صلى اللّه عليه و اله و سلم فرمود:« لا رهبانية في الاسلام» در اسلام رهبانيت نيست.( نهج البلاغه، حكمت ٢٥٣).