مقصود از ولايت تكوينى اين است كه فردى بر اثر پيمودن راه بندگى آنچنان كمال و قرب معنوى پيدا كند، كه به فرمان و اذن الهى بتواند در جهان و انسان تصرف كند.

«ولايت تكوينى» برخلاف «ولايت تشريعى» كمال و واقعيتى است «اكتسابى» و راه كسب برخى از مراتب آن به روى همه باز است ولى مقاماتى كه در «ولايت تشريعى» بيان گرديده همگى موهبت خداوندى است كه پس از وجود يك سلسله زمينه‌ها جز خواست خدا چيزى در آن دخالت ندارد.

«ولايت تكوينى» يك كمال روحى و معنوى است كه در سايه عمل به نواميس خدايى و قوانين شرع، در درون انسان پديد مى‌آيد و سرچشمه مجموعه‌اى از كارهاى خارق العاده مى‌گردد.

به طور اجمال مى‌گوييم (بعدا به‌طور مشروح بيان خواهد شد)