اما اعمال صالح و نيكوى اهل كتاب كه معتقد به خداوندند مورد مقبول درگاه الهى مى‌تواند باشد به شرط اين‌ه آفت تحريف و شرك در انديشه آنان راه نيافته باشد، و دراين‌صورت مى‌توانند به بهشت نيز داخل گردند.

افرادى كه به خدا و آخرت ايمان دارند و اعمالى با انگيزه تقرب به خدا انجام مى‌دهند و در كار خود خود خلوص نيت دارند، عمل آنها مقبول درگاه الهى است و استحقاق پاداش و بهشت مى‌يابند اعم از آن‌كه مسلمان باشند يا غيرمسلمان‌[٢].

البته پيش از شهيد مطهرى حكما و عرفاى بزرگى مانند بوعلى سينا و صدر المتألهين قائل به نجات اكثريت مردم و نيل آنان به سعادت در قيامت بودند[٣].

به ديگر سخن ما نبايد مردم را در دو دايره «مسلمان» و «كافر» جمع كنيم؛ بل بايد دايره سومى نيز ترسيم كنيم كه انسان‌هايى با عنوان «قاصران»، «جاهلان» و «مرجوّ عند اللّه» در آن قرار مى‌گيرند كه اعضاء آن به مراتب بيشتر از اعضاى دو دايره پيشين است‌[٤].

از رحمت آمدند و به رحمت روند خلق‌		اين است سرّ عشق كه حيران كند عقول‌

[١] - عدل الهى، ص ٩٨٢.

[٢] - عدل الهى، ٣٤٦.

[٣] - ر. ك: بو على سينا، اشارات با شرح خواجه طوسى و حاشيه فخر رازى، كتابخانه آيت اللّه مرعشى قم، ج ٢، ص ٨٣، نمط هفتم/ صدر المتألهين، الحكمة المتعاليه، ج ٩، ص ٣٥١، انتشارات مصطفوى قم.

[٤] - ر. ك: نگارنده، مقاله« كافر مسلمان و مسلمان كافر»، فصلنامه كتاب نقد، شماره ٤. و نيز ر. ك: عدل الهى، ص ٣٢٠ به بعد.