در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٥ - سوم مناقشه در دلايل قايلان به كفر ابوطالب

امّا با توجّه به آنچه از صحيحين نقل نموده‌اند و گمان كرده‌اند كه قول خداى متعال در سوره قصص كه مى‌فرمايد:

إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاء ...[١]

«تو نمى‌توانى هر كس را كه دوست دارى، هدايت كنى و لكن خداوند هر كه را بخواهد هدايت مى‌كند».

درباره ابوطالب پس از وفاتش نازل شده است، در اين صورت نزول آيه: وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ‌ كه درباره عدّه‌اى از بندگان نازل شده است، نمى‌تواند درباره ابوطالب باشد؛ زيرا سوره انعام كه آيه مورد بحث در آن قرار دارد، به يك باره و به فاصله‌[٢] پنج سوره پس از سوره قصص نازل شد،[٣] در اين صورت، تطبيق آيه بر ابوطالب چگونه امكان دارد، در حالى كه او سالها قبل از نزول اين آيه از دنيا رفته است؟!

٥- سياق آيات كريمه چنين است:

وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِن يَرَوْاْ كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُواْ بِهَا حَتَّى إِذَا

[١] - القصص( ٢٨): ٥٦.

[٢] - آن را ابوعبيد، ابن منذر، طبرانى، ابن مردويه و نحاس از طريق ابن عبّاس و طبرانى و ابن مردويه، از طريق عبدالله بن عمر روايت كرده‌اند؛ چنان كه در تفسير قرطبى: ٦/ ٣٨٣- ٣٨٢؛ تفسير ابن كثير: ٢/ ١٢٦؛ الدرّ المنثور: ٣/ ٢؛ تفسير شوكانى: ٣/ ٩٢- ٩١ آمده است.

[٣] - اتقان: ١/ ١٧.