در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٧ - سوم مناقشه در دلايل قايلان به كفر ابوطالب
«اين قول، اظهر است كه خداوند بهتر مىداند و ابن جرير همين را اختيار كرده است».[١]
ب- خداوند متعال مىفرمايد:
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَن يَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُواْ أُوْلِي قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ.[٢]
«براى پيامبر و مؤمنان، سزاوار نيست كه براى مشركان استغفار كنند اگرچه از نزديكانشان باشند، بعد از آن كه براى ايشان روشن شده است كه آنان از اهل جهنّم هستند».
ج- خداوند مىفرمايد:
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاء وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ.[٣]
«هر آينه تو نمىتوانى هر كس را كه دوست دارى هدايت كنى و لكن خداوند هر كس را بخواهد، هدايت مىكند».
بخارى در صحيح خود در كتاب التفسير فى القصص نقل كرده است:
«ابواليمان براى ما روايت كرده است كه شعيب، از زهرى به من خبر داده است سعيد بن مسيّب، از پدرش برايم نقل كرده است
[١] - تفسير القرآن العظيم، ابن كثير: ٢/ ١٣٢.
[٢] - توبه( ٩): ١١٣.
[٣] - قصص( ٢٨): ٥٦.