«همراه رسول خدا (ص) به مسافرت رفتيم. آن حضرت نماز را به صورت دو ركعتى به جاى مى‌آورد. همچنين ابوبكر، عمر و عثمان در ابتداى خلافتش به مدّت شش سال، نماز مسافرت را دو ركعتى مى‌خواندند، امّا عثمان بعدها آن را چهار ركعت مى‌خواند».[٢]

بيهقى در السنن الكبرى با اسناد از ابى‌نضره آورده است:

«مردى از عمران بن حصين در باره نماز رسول خدا (ص) در سفر

سؤال كرد. وى گفت: به مجلس ما بيا، سپس در مجلس خود گفت: اين مرد، از من درباره چگونگى نماز رسول خدا (ص) در سفر سؤال كرده است، پس آن را از من بشنويد؛ رسول خدا (ص) به هيچ سفرى نرفت، مگر آن كه نماز را به صورت دو ركعتى مى‌خواند تا به وطن برگردد و مى‌فرمود: اى اهل مكّه! برخيزيد و دو ركعت ديگر بخوانيد؛ زيرا ما مسافر هستيم و بايد نماز را دو ركعتى بخوانيم.

[١] - السنن الكبري، بيهقي: ٣/ ٢٠٥، كتاب الصلاة، باب ٧٧١، باب ترك القصر في السفر، ح ٥٤٣٣.

[٢] - مسنداحمد: ٢/ ١٣٧؛ مسند عبدالله بن عمر: ح ٥٠٢١.