مضافاً به این که در این حدیث شریف دستور داده شده است تا همه مسلمانان به این دو رکن اساسی با هم تمسک جویند و این دستور به نحو مطلق بوده است چرا که ما در این حدیث قیدی برای این امر نمی بینیم. این دلیل بر آن است که این دستور، شامل همه زمان ها و حالات می شود. پس اگر جایز باشد که عترت مطهر در کارها و اموری که مخالف با عصمت است داخل شده و مرتکب آن گردند، به این معنی خواهد بود که حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله)مسلمانان را دستور داده که حتی در حالات وقوع خطا و مخالفت با قرآن نیز به آنان تمسک جویند و این از محالات است.

از آنچه گذشت روشن می شود که افرادی از ذریه حضرت پیامبر اکرم که به درجه عصمت نرسیده باشند از مصداق ثقل دوم که فرمان تمسک به آن صادر شده است خارج می شوند. ابن حجر در تحلیل این حدیث شریف می نویسد: «کسانی که در این حدیث به پیروی از آنان تأکید و تشویق شده است کسانی هستند که به کتاب خدا و سنّت رسول خدا شناخت و آگاهی کامل دارند; چرا که مطابق مضمون حدیث شریف آنان تا سر حوض کوثر از قرآن جدا نمی شوند و روایت سابق نیز که می فرمود: «به آنان چیزی نیاموزید که آنان داناتر از شما هستند» همین مطلب را تأیید می نماید آنان از سایر دانشمندان و علما متمایزند چرا که خداوند متعال هر گونه بدی و پلیدی را از آنان دور کرده ایشان را پاک و پاکیزه ساخته و با کرامات درخشان و مزایای بی شمار که بعضی از آن ها گذشت شرافتشان بخشیده است»[١].

واقعیت تاریخ نیز بعد از رسول خدا(صلی الله علیه وآله)پیدا شدن این شرط را منحصر در حضرت امام علی و یازده امام از اولاد آن حضرت(علیهم السلام)و فاطمه زهرا(علیها السلام)دختر رسول خدا(صلی الله علیه وآله)یعنی از ذریه آن حضرت دانسته است. البته این که اولاد حضرت علی(علیه السلام)و حضرت فاطمه(علیها السلام)از ذریه رسول خدا و نسل او به حساب آیند، امری بی سابقه نیست و پیامبر خدا حضرت عیسی(علیه السلام)نیز در قرآن از جهت مادر به عنوان ذریه حضرت ابراهیم(علیه السلام)شمرده شده است.

امامیه بر عصمت این افراد اجماع داشته و سایر فرق اهل سنّت نیز بر محبت و پاکدامنی آن ها اجماع داشته و احدی ادعای صدور کاری از آنان که مخالف با عصمت باشد نکرده است. علیرغم این که حکومت های معاصر این بزرگواران، چنان که در تاریخ نیز آمده است دائم در کمین بودند تا کاری مخالف با عصمت از آنان سر بزند و آنان این مطلب را دستاویز کینه و دشمنی خود قرار دهند[٢].

[١] الصواعق المحرقة/ ١٥١.

[٢] ر) ک شرح حال های ائمه(علیهم السلام)تألیف دانشمندان رجالی اهل سنّت که بسیاری از آن ها مانند ابن طولون دمشقی و غیره کتاب هایی مخصوص شرح حال ائمه دوازده گانه اهل بیت(علیهم السلام)نوشته اند.