پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٢ - تثبیت سازمان نیابت
رهبران شیعه در عصر غیبت صغری و اصحاب چهارگانه حضرت مهدی(علیه السلام)که در طول دوران غیبت صغری متولی این پست مهم بودند از این قرارند: عثمان بن سعید عمری; همان که دانستیم وکیل حضرت امام هادی، امام عسکری، و سپس حضرت امام زمان(علیه السلام)بوده است، پس از او پسرش عمرو بن عثمان، جانشین او گردید، پس از وی حسین بن روح و آخرین این سفیران خاص یا نواب اربعه علی بن محمد سمری - رضی الله عنهم اجمعین - بوده است.
حضرت مهدی(علیه السلام)همه فعالیت هایی را که این سفیران از طرف آن حضرت به انجام می رساندند، حتی در رابطه با پاسخگویی به سؤالات عقیدتی مؤمنان که شاید خود این سفیران هم می توانستند با دانش خود به آن پاسخ گویند، به صورت دائم و مستقیم نظارت و راهنمایی داشته است; این کار به فعالیت های این نایبان و سفیران رنگ و وجهه شرعی می داده است. این مطلب را می توان از روایاتی چند دریافت. مثلا روایتی که شیخ طوسی در کتاب غیبت در ضمن حدیثی طولانی در رابطه با جواب دادن سفیر سوم امام زمان(علیه السلام)حسین بن روح به سؤالی عقیدتی که یکی از مؤمنان در رابطه با شهادت حضرت امام حسین(علیه السلام)از او کرده بود، نقل می کند; آنجا که از راویِ حدیث، محمد بن ابراهیم که خود در مجلسی که حسین بن روح به این سؤال پاسخ داده بود حضور داشته، چنین نقل می کند: محمد بن ابراهیم بن اسحاق - رضی الله عنه - گوید: فردای آن جلسه، به نزد ابوالقاسم حسین بن روح(قدس سره) بازگشتم و در دل می گفتم: آیا او پاسخ سؤال دیروزی را از پیش خود داده است؟ هنگامی که به نزد او وارد شدم، بدون این که سخنی بگویم به من گفت: ای محمد بن ابراهیم اگر از آسمان به زمین پرت شوم و پرندگان آسمانی مرا بربایند یا بادی سهمگین مرا به مکانی دور بیندازد برای من دوست داشتنی تر است از این که در دین خدا به رأی و نظر خود تکلّم نمایم، بلکه هر چه می گویم از اصل و حجّت خداوند ـ که صلوات و سلام خدا بر او باد ـ شنیده شده است[١].
[١] غیبت طوسی/ ١٩٨ - ١٩٩.