پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٥ - نمونه هایی از ادعیه و زیارات آن حضرت
آمادگی دائم آن حضرت برای ظهور
«فَلْیَعْمَلْ کُلُّ امْریء مِنکُمْ بِمَا یَقرُبُ بهِ من مَحَبَّتِنا، ویَتَجَنَّبُ مایُدْنیهِ مِنْ کَراهَتِنا وسَخَطِنا فَإِنَّ أَمْرَنا بَغتَةٌ فُجاءَةٌ حِینَ لا تنْفَعُهُ تَوْبَةٌ وَلا یُنجِیهِ مِنْ عقابِنا نَدَمٌ علَی حَوبة واللهُ یُلْهِمُکُمُ الرُّشْدَ، ویَلْطُفُ لَکُمْ فی التَّوفِیقِ بِرَحْمَتِه»;همه شما باید به انجام کارهایی بپردازید که شما را به دوستی و محبت ما نزدیکتر کرده و از آنچه شما را به ناخوشنودی و خشم ما نزدیک نماید، بازدارد. زیرا امر ما ناگهانی و بدون مقدمه اتفاق می افتد و پس از آن دیگر توبه و بازگشت سودی نخواهد داشت و پشیمانی از گناهان از کیفر ما بازتان نخواهد داشت. خداوند راه رشد را به شما الهام کند و به لطف خود به کسب رحمت خود توفیقتان دهد[١].
نمونه هایی از پاسخ های کوتاه آن حضرت
قسمتی از پاسخ آن حضرت به سؤالات اسحق بن یعقوب:
...پاسخ تو - که خداوند هدایتت کند و در برابر منکران من از اهل بیت و پسر عموهای ما بر عقیده حق ثابت قدمت بدارد - در باره آنچه پرسیده بودی این است: بدان که خداوند متعال با کسی قرابت و خویشاوندی ندارد، و هر کس مرا انکار کند از من نبوده و به راه پسر نوح رفته است; اما راه عمویم جعفر و پسرانش، راه برادران یوسف(علیه السلام)است...
و اما اموال شما را بدان جهت می پذیریم که آن را پاک کنیم; پس هرکه بخواهد حقوق مالی خود را بپردازد و هرکه نمی خواهد از پرداخت آن خود داری کند... اما زمان ظهور و فرج را فقط خدا می داند و کسانی که برای آن وقت معین می کنند دروغ می گویند... و اما اموالی را که برای ما فرستادی، تنها آن مقدار از آن که پاک و مطهر باشد مورد پذیرش ما واقع خواهد گردید... برای تعجیل در امر فرج بیشتر دعا کنید که گشایش کارهای شما در گرو این امراست[٢].
نمونه هایی از ادعیه و زیارات آن حضرت
قسمتی از دعای آن حضرت برای همه مؤمنان:
«إلهی بِحَقِّ مَنْ ناجاکَ، وَبِحقِّ مَنْ دَعاکَ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ، تَفَضَّلْ عَلَی فُقَراءِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ بالْغناءِ وَالثَّرْوَةِ، وَعَلَی مَرْضَی الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالشِّفاءِ وَالصِّحَّةِ، وَعَلَی أحْیاءِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِاللُّطْفِ وَالْکَرَامة، وَعَلَی أَمْوَاتِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ، وَعَلَی غُرَباءِ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالرَّدِّ إِلَی أَوْطانِهِمْ سَالِمِینَ غَانِمِینَ، بِمُحَمَّد وَآلِهِ أَجْمَعِینَ»;
[١] احتجاج طبرسی ٢ / ٤٩٥.
[٢] کمال الدین/ ٤٨٣، غیبت طوسی/ ١٧٦.