پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٨
خداوندا بر محمد که سرور پیامبران و پایان بخش مرسلین و حجت پروردگار جهانیان است درود فرست; همو که در عهد الست برگزیده شد و در عالم اظلّه و اشباح انتخاب گردید پاک از هر آفت و مبرا از هر عیب و نقص; او که همه برای نجات به او امید بسته و به شفاعتش چشم امید دارند و دین خدا بدو سپرده شده است[١].
نمونه هایی از زیارات آن حضرت
١. «الله أکبر الله أکبر، لا الله إلاّ الله والله أکبر، ولله الحمد، الحمدُ لله الذی هدانا لهذا، وعرّفنا أولیاءَهُ وأعداءَهُ، وَوفّقَنا لزیارةِ أئمتنا ولم یجعلنا من المعاندین الناصبین ولا من الغُلاةِ المفوّضین ولا من المرتابین الْمُقصِّرِینَ، السَّلامُ عَلَی وَلِیِّ اللهِ وَابْنِ أَوْلِیائِهِ، السَّلامُ عَلَی الْمُدَّخَرِ لِکَرَامَةِ )أوْلِیاءِ(اللهِ وَبَوَارِ أَعْدَائِهِ السَّلامُ عَلَی النُّورِ الَّذِی أَرادَ أَهْلُ الْکُفْرِ إِطْفاءَهُ، فَأَبَی اللهُ إِلاَّ أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ بِکُرْهِهِمْ وَأَمَدَّهُ بِالْحَیاةِ حَتَّی یُظْهرَ عَلَی یَدِهِ الْحَقَّ برَغْمِهِمْ، أَشْهَدُ أَنَّ اللهَ اصْطَفاکَ صَغیراً وَأَکْمَلَ لَکَ عُلُومَهُ کَبِیراً، وَأَنّکَ حَیٌّ لا تَمُوتُ حَتّی تبْطِلَ الْجِبْتَ وَالطَّاغُوت»;
٢. «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَعَلَی خُدَّامِهِ وَأَعْوَانِهِ، عَلَی غَیْبَتِهِ وَنَأْیِهِ، وَاسْتُرْهُ ستْراً عَزِیزاً وَاجْعَلْ لَهُ مَعقِلاً حِرِیزاً وَاشْدُدِ اللَّهُمَّ وَطْأَتَکَ عَلَی مُعانِدِیهِ، وَاحْرُسْ مَوَالِیهِ وَزائِریهِ. اللَّهُمَّ کَما جَعَلْتَ قَلْبِی بِذِکْرِهِ مَعْمُوراً، فَاجْعَلْ سِلاحِی بِنصْرَتِهِ مَشْهُوراً وَإِنْ حال بَیْنِی وَبَیْنَ لِقائِهِ الْمَوْتُ الَّذِی جَعَلْتَهُ عَلَی عِبادِکَ حَتْماً مَقْضِیّاً وَأَقْدَرْتَ بِهِ عَلَی خَلِیقَتِکَ رَغْماً، فَابْعَثْنِی عِنْدَ خُرُوجِهِ، ظَاهِراً مِنْ حفْرَتِی، مؤْتَزِراً کَفَنِی، حَتَّی أُجَاهِدَ بَیْنَ یَدَیْهِ، فِی الصَّفِّ الَّذِی أَثْنَیْتَ عَلَی أَهِلهِ فِی کِتابِکَ، فَقُلْتَ (کَأَنَّهمْ بنْیانٌ مَرْصُوصٌ)»;
[١] غیبت طوسی/ ١٦٥، ضمن صلواتی طولانی بر پیامبر و اوصیای آن حضرت(علیهم السلام)، صحیفه مهدیه/٥٣.