حضرت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)ضمن حدیثی در توصیف کامل دولت جهانی حضرت مهدی - عجّل الله فرجه - می فرمایند: خداوند او را با فرشتگانش یاری می کند و یارانش را نگاه می دارد و با آیات خود یاریش کرده بر اهل زمین پیروزش می کند یا از روی رغبت یا اجبار به دین حق بگروند. و زمین را پر از عدل و داد و نور و برهان می کند، طول و عرض شهرها به طاعت او در آمده، کافری باقی نمی ماند مگر این که ایمان می آورد و فاجری نمی ماند مگر این که به صلاح می گرود، در حکومت او درندگان از در سازش در می آیند، زمین برکات خود را آشکار نموده آسمان برکت خود را نازل می کند، گنج ها برایش آشکار می شوند و چهل سال بر کل زمین حکومت می کند پس خوش به حال کسانی که زمان حکومتش را درک کنند[١].

آری در سایه حکومت و دولت مهدی منتظر - عجّل الله فرجه - بر همه جهانیان آشکار می شود که خیر و صلاح بشریت و تکامل مادی و معنوی آن در سایه رسالت آسمانی، و به دست اولیای معصوم او - سلام الله علیهم - تحقق می یابد. و این همان کاری است که خداوند متعال به دست آخرین ولی خود و پایان بخش پیشوایان دوازده گانه یعنی حضرت مهدی آن را به انجام خواهد رساند; همو که خداوند وعده آمدنش را به امت ها داده است. چنان که جدش پیامبر اکرم(علیه السلام)فرموده است: و به همین سبب اهل آسمان و زمین از او راضی خواهندبود[٢].

بخش سوم : پرتوی از روایات امام مهدی(علیه السلام)

کلام آن حضرت در باره توحید و رد غلوّ

«إن الله تعالی هو الذی خلق الأجسام وقسّم الارزاق، لأنه لیس بجسم ولا حالّ فی جسم، لیس کمثله شیء وهو السمیع العلیم، وأما الأئمة(علیهم السلام) فإنهم یسألون الله تعالی فیخلق ویسألونه فیرزق إیجاباً لمسألتهم وإعظاماً لحقهم»;خداوند متعال کسی است که اجسام را آفرید و روزی ها را تقسیم کرد، زیرا او جسم نیست و در جسمی حلول نکرده است. چیزی او را نماند و او شنوای دانا است. اما ائمه: آنان هستند که از خدا می خواهند و خداوند متعال در اجابت خواسته آنان، و بزرگداشت ایشان، می آفریند و روزی می دهد[٣].

در بیان علت خلقت و فرستادن پیامبران و تعیین اوصیا

ای که خدایت رحمت کناد، بدان که خداوند متعال مخلوق خود را از سر بیهودگی نیافریده و آنان را به پوچی رها ننموده است، بلکه با قدرتش آنان را آفریده و به آنان، قدرت بینایی، شنوایی، قلب و خرد عنایت کرده است. سپس پیامبران: را برای بشارت دادن و بیم دادن فرستاد تا خلایق را به طاعت خداوند فرمان داده و از نافرمانی او بازشان دارند و آنچه را که از امر آفریننده و دینشان نمی دانند به آنان بیاموزند. و بر آنان کتاب فروفرستاده و فرشتگانی[٤]گسیل داشته تا میان خداوند و برگزیدگان خدا از آدمیان رفت و آمد کرده و فضیلت هایی که خداوند برای آن ها قرار داده و دلایل آشکار و براهین نورانی و نشانه های غالب و حاکم را که به آنان عطا فرموده است از جانب حق برای آنان بیاورند.

[١] اثبات الهداة ٣ / ٥٢٤.

[٢] مستدرک حاکم ٤ / ٤٦٥، فتن ابن حماد/ ٩٩.

[٣] غیبت طوسی/ ١٧٨، احتجاج طبرسی ٢ / ٤٧١، إثبات الهداة ٣ / ٧٥٧.

[٤] در احتجاج شیخ طبرسی: ٢ / ٢٨٠ این فقره بدین گونه آمده است: «وبَعَثَ إلیهم ملائِکَهُ وَ بایَنَ بَینَهُم وبینَ مَنْ بعثُهم إلیهم بالفضلِ الّذی جعَلَهُ لَهُم علیهم ; و فرشتگانش را به سوی آنان فرستاد و با برتری و فضیلتی که برای پیامبران خود قرار داد آنان را از فرشتگان متمایز گرداند».